Latin · ~7 min
Lines 27.1-27.47
Ausonius, Epistulae 27.1-47
Not analysed yet
discutimus, Pauline, iugum, quod nota fovebat
temperies, leve quod positu et venerabile iunctis
tractabat paribus Concordia mitis habenis;
quod per tam longam seriem volventibus annis
fabula non umquam, numquam qucrimonia movit,
nulla querella loco pepulit, non ira nec error
nec quae conpositis male suadac credula causis
concinnat veri similes suspicio culpas;
tam placidum, tam mite iugum, quod utrique parentes
ad senium nostri traxere ab origine vitae
inpositumque piis heredibus usque manere
optarunt, dum longa dies dissolveret aevum,
et mansit, dum laeta fides nec cura laborat
offleii servare vices, set sponte feruntur
incustoditum sibi continuantia cursum.
Hoc tam mite iugum docili cervice subirent
Martis equi stabuloque feri Diomedis abacti
et qui mutatis ignoti Solis habenis
fulmineum Phaethonta Pado mersere iugales,
discutitur, Pauline, tamen: nec culpa duorum
ista, set unius tantum tua. namque ego semper
contenta cervice feram, consorte laborum
destituor, nec tam promptum gestata duobus
unum deficiente pari perferre sodalem,
non animus viresque labant, sed iniqua ferendo
condicio est oneri, cum pondus utrumque relicto
ingruit acceduntque alienae pondera librae,
sic pars aegra hominis trahit ad contagia sanum
corpus et exigui quamvis discrimine membri
tota per innumeros artus eonpago vacillat.
obruar usque tamen, veteris ne desit amici
me durante fides memorique ut fixa sub aevo
restituant profugum, solacia cassa, sodalem.
Inpie, Pirithoo disiungere Thesea posses
Euryalumque suo socium secernere Niso;
te suadente fugam Pylades liquissct Oresten
nec custodisset Siculus vadimonia Damon.
quantum obleetamen populi, quae vota bonorum
sperato fraudata bono! gratantia cuncti
verba loquebantur: iam nomina nostra parabant
inserere antiquis aevi melioris amicis.
cedebat Pylades, Phrygii quoque gloria Nisi
iam minor et promissa obiens vadimonia Damon.
nos documenta magis felicia, qualia magnus
Scipio longaevique dedit sapientia Laeli:
nos studiis animisque isdem miracula cunctis,
hoc maiora, pares fuimus quod dispare in aevo.