Latin · ~7 min
8
Ausonius, Epistulae 8
Not analysed yet
Ἑλλαδικῆσ μέτοχον μούσησ Latiacque camenae
Ἄξιον Αὐσόνιοσ sermone adludo bilingni.
Musae. quid facimus? τί κεναῖσιν ἐφ' ἑλπίσιν
Indimus ἀφρυδίῃδιν ἐν ἤματι
Σαντονικοῖσ κάμποισιν, ὅποι κρύοσ ἄξενόν.
erramus gelido τρομεροὶ καὶ frigdopetae.
Πιερίδων τενεροπλοκάμων θεράποντεσ inertes.
πάντα δ' ἔχει παγετόσ τε pedum καὶ κρουσμὸσ ὀδόντων,
θαλπωρὴ quia nulla φοκοῦ χιονώδει χώρῃ
et duplicant frigus ψυχρὰ carmina μητιόωντεσ.
ἀρχόμενοσ δ' ἄρα μηνὶ νέῳ Ιανοῦ τε calend αισ
primitias Panlo nostrae πέμψωμεν
Μνημοσύνησ κρηδεμνοκόμου πολν cantica τέκνα,
ἐννέα Verbosae κριννοστέφανοί τε puellae,
ἔνθ' ἄγε μοι πολυ risa ἔπη, σκουρώδεα μολπήν.
frontibus ὑμετέραισ πτέρινον praeferte triumphum
ὑμᾶσ γὰρ καλέω σκαιὸσ Διονυσοπουητήσ
Παύλῳ ἐφαρμόσσαιτε μεμιγμενοβάρβαρον
οὐ γάρ μοι θέμισ ἐστὶν in hac regione μένοντι
Ἄξιον abnostris ἐπιδεύεα εἶνε καμήναις:
κεῖνοσ ἐμοὶ πάντων μέτοχοσ. qui seria nostra.
qui ioca παντοδαπῇ novit tractare παλαίστρῃ.
καὶ νῦν sepositus μοναχῷ ἐνὶ rnre Κρεβέννου
ἀσταφύλῳ ἐνὶ χώρῳ habet θυμαλγέα λέσχην
οὔτε φίλοισ ἑτάροισ nec mensae accommodus ulli.
otia θελξινόοισ aeger σνμμέμφεται Μούσαισ.
Iam satis, ο φίλε Παῦλε, πόνου
ἔν τε for ῳ caus αισ τε καὶ ingrat αισι καθέδραισ.
ῤητορικοῖσ λουδοῖσι, καὶ ἔπλετο οὐδὲν
ἄλλ' ἤδη κεῖνοσ μὲν ἅπασ iuvenalios ἱδρὼσ
ἐκκέχυται μελέων, τρομερὴ δὲ πάρεστι senectus
καὶ minus in sumptum δαπάνασ lenis arca ministrat.
Οὐ γὰρ ἔχει ἀπάλαμνοσ ἀνὴρ lucr ον,
κλεινικὸσ οὔτε γέρων χρυσέην ἐργάζετ'.
Aequanimus quod si fueris et πάντα vel αἰνεῖν
malueris, λήθη πόνου ἔσσεται ἠδὲ.
Κεῖνο δὲ παγκάλλιστον, ut omnibus undique Musis
σὺν φιάλῃque οἴνῳque ἐτεῶν συνοπάονι,
θυμοῦ άλῃχεμένου solacia blanda requiras.
hic crit et fructus Δημητέρος ἀγλαοκάρπου,
ἔνθα σύεσ θαλεροί, πολυχανδέα pocula ἔνθα,
κιρνᾶν εἴ κε θέλοισ νέκταρ οὐίνοιο.
Ambo igitur nostrae παραθέλξομεν otia vitae.
Dum res et aetas et sororum
νήματα πορφύρεα πολέκηται.