Latin · ~8 min
Lines pr.431-pr.478
Ausonius, Mosella pr.431-478
Not analysed yet
dives aquis, dives Nymphis, largitor utrique
alveus extendet geminis divortia ripis
communesque vias diversa per ostia pandet.
accedent vires, quas Francia quasque Chamaves
Germanique tremant: tunc verus habebere limes.
a ccedet tanto geminum tibi nomen ab amni,
cumque unus de fonte fluas, dicere bicornis.
Haec ego, Vivisca ducens ab origine gentem,
Belgarum hospitiis non per nova foedera notus,
Ausonius, nomen Latium, patriaque domoque
Gallorum extremos inter celsamque Pyrenen,
temperat ingenuos qua laeta Aquitanica mores,
audax exigua fide concino. fas mihi sacrum
perstrinxisse amnem tenui libamine Musae.
nec laudem adfecto, veniam peto. sunt tibi multi,
alme amnis, sacros qui sollicitare fluores
Aomdum totamque solent haurire Aganippen.
ast ego, quanta mei dederit se vena liquoris,
Burdigalam cum me in patriam nidumque senectae
Augustus, pater et nati, mea maxima cura,
fascibus Ausoniis decoratum et honore curuli
mittent emeritae post munera disciplinae,
latius Arctoi praeconia persequar amnis,
addam urbes, tacito quas subterlaberis alveo,
moeniaque antiquis te prospectantia muris;
addam praesidiis dubiarum condita rerum,
sed modo securis non castra, sed horrea Belgis;
addam felices ripa ex utraque colonos
teque inter medios hominumque boumque labores
stringentem ripas et pinguia culta secantem.
non tibi se Liger anteferet, non Axona praeceps,
Matrona non, Gallis Belgisque intersita finis,
Santonico refluus non ipse Carantonus aestu,
concedes gelido, Durani, de monte volutus
amnis, et auriferum postponet Gallia Tamen
insanumque ruens per saxa rotantia late
in mare purpureum, dominae tamen ante Mosellae
numine adorato, Tarbellicus ibit Aturrus.
Corniger externas celebrande Mosella per oras,
nec solis celebrande locis, ubi fonte supremo
exeris auratum taurinae frontis honorem,
quave trahis placidos sinuosa per arva meatus,
vel qua Germanis sub portibus ostia solvis:
si quis honos tenui volet adspirare camenae,
perdere si quis in his dignabitur otia musis,
ibis in ora hominum laetoque fovebere cantu,
te fontes vivique lacus, te caerula noscent
flumina, te veteres pagorum gloria luci;