Latin
Lines 1.297-1.340
Avianus, Aviani Fabulae 1.297-340
Not analysed yet
Sed postquam superas captum perduxit ad auras
Atquc avido fixum vulnus ab ore tulit,
"Parce, precor," supplex lacrimis ita dixit obortis; 5
"Nam quanta ex nostro corpore dona feres?"
Nunc me saxosis genitrix fecunda sub antris
Fudit et in propriis ludere iussit aquis.
Tolle minas, tenerumque tuis sine crescere mensis.
Haec tibi me rursum litoris ora dabit. 10
Protinus immensi depastus caerula ponti
Pinguior ad calamum sponte recurro tuum.
Ille nefas captum referens absolvere piscem,
Difficiles queritur cassibus esse vices.
"Nam miserum est" inquit "praesentem amittere praedam 15
Stultius ct rursum vota futura sequi."
XXI. [DE LUSCINIA]
Parvula progeniem terrae mandaverat ales,
Qua stabat viridi caespite flava seges.
Rusticus, hanc fragili cupiens decerpere culmo,
Vicinam supplex forte petebat opem,
Et vox implumes turbavit crudula nidos, 5
Suaserat et e laribus continuare fugam.
Cautior hos remeans prohibet discedere mater:
Nam quid ab externis perficietur? ait.
Ille iterum caris operam mandavit amicis
At genetrix rursum tutior inde manet. 10
Sed, postquam curvas dominum comprendere falces,
Frugibus et veram sensit adesse manum,
Nunc, ait, o miseri, dilecta relinquite rura,
Cum spem de propriis viribus ille petit.
XXII. [DE CUPIDO ET INVIDO]
Juppiter ambiguas hominum praediscere mentes
Ad terras Phoebum misit ab arce poli.
Tunc duo diversis poscebant numina votis;
Namque alter cupidus, invidus alter erat.
His sese medium Titan scrutatus utrumque, 5
Obtulit et precibus cum peteretur, ait:
Praestandi facilis, nam quaeque rogaverit unus,
Protinus haec alter congeminata feret.
Sed cui longa iecur nequeat saciare cupido,
Postulit admotas in nova dona preces, 10
Spem sibi confidens alieno crescere voto,
Seque ratus solum munera ferre duo.
Ille ubi captantem socium sua praemia vidit,
Supplicium proprii corporis optat ovans.
Nam petit exstinctus quo lumine degeret uno. 15
Alter ut hoc duplicans vivat uterque carens.