# Aratea 417-463

Avienus, Aratea, Lines 417-463. Latin.

Canonical: https://interlinea.aeterna-institute.org/library/latin/avienus/aratea/417
JSON: https://interlinea.aeterna-institute.org/api/v1/library/latin/avienus/aratea/417

Qui postquam Oceano sese expediere sonoro,
saeua procellosis immittunt flabra fluentis,
ut spumosa truci pulsentur litora fluctu
et uaga caeruleas inuoluant aequora puppes.
Nec minus Aurigae qua sunt uestigia curui,
cornigeri late tenduntur pectora Tauri.
Illic saetosam pecoris perquirere frontem
esto memor, flexo iacet illic crure, minaces
in terram figens oculos. Non cetera signa
flammarum similem procul inter sidera formam
ostentare ualent, gemino sic cornua ductu
erigit aetherii rigor ignis, et ignis utrimque
sic camuris ardet protractibus. Haud tibi signis
perquirenda aliis pecoris frons aequore surget
Oceani: proprio Taurum deprenderis ore,
cornua sic uera sub imagine curua dehiscunt,
sic mediam creber pecori frontem asperat ignis,
sic Hyades Tauri toto procul ore coruscant.
At Borean laeuo qua Taurus acumine pulsat,
desuper Aurigae dexter pes imminet astro:
una pedem Aurigae dextrum cornumque sinistrum
stella tenet pecoris. Simul in conuexa feruntur,
sed prior occidui Taurus subit aequoris undas.
Nec mea Musa senem tacitum Cephea relinquet:
Iasiden quoque summa poli Cephea reuoluunt,
non eget huius enim sedes sacra mominis. Illum,
illum quin etiam rutilae pater intulit aethrae
donauitque polo. Tergo Cynosuridos Vrsae
post habitat, geminasque manus a pectore tendit.
At diducta pedes tantum mensura seniles
diuidit, extrema quantum pede distat ab Vrsa.
Rursum decliui si uisum tramite uergas
prima tibi ut flexi linquatur spira Draconis,
infortunatam spectabis Cassiepiam.
Sed nec multa tamen, cum caelum lumine toto
Luna replet taetram ut superet fax aurea noctem,
occurret genetrix oculis quaerentibus: absunt
lucida maerenti, tenuis rubet ignis, et aegrae
lux hebes est matri. Vix, qualem Caria quondam
nouerat intrantem per claustra tenacia clauem,
formatur stellis distantibus, inque umeros uix
tenditur angustos: natae fera fata retundunt.
Namque subest teretisque poli simul orbe rotatur
Andromeda, ingenti quae semper luce coruscans
sponte oculos in membra rapit. Face denique uertex
ardet anhelanti, geminamque per aera fundunt
lucem umeri et summis lux aestuat ignea plantis.

---

Avienus, Aratea. Text: Musisque Deoque, CC BY-SA 4.0. Changes: markup removed and the text divided into reading sections by Interlinea.
License: CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/). Source: https://www.mqdq.it/testo/testo/codice/AVIEN%7Carat%7C001.
