Latin
Lines 1.1219-1.1257
Baldo, Baldo Nouus Esopus 1.1219-1257
Not analysed yet
Nam nimis est serum, post sumpta pericula, rerum
Presumptiuarum stultum piguisse suarum.
XXXV. [De serpente et uiatore et uulpe iudice.]
MOLIBVS exusta de more palude uetusta,
Circumseptus ibi draco magnus in aggere limi,
Per iusiurandum, si se sciat inde leuandum,
Quicquid habent Mauri, dare se promiserat auri.
Forte uiatoris foret his dum transitus horis,
Munere ditari ratus hoc, cor ut optat auari,
Hunc prius obnixe strictum, ceu iusserat ipse,
Inpositum redae patria cito sistit in ede.
Quo sic aduecto, fore ius ait ordine recto,
Quęque spopondisset, resolutus ut ipse dedisset.
Anguis ab antiquo uicio consuetus iniquo,
Semper et infestus mortalibus, est ita questus:
"Quid tibi mercedis me posse rependere credis,
Vinxeris absque modo quem stricto tam male nodo?"
"Sic te iussisti, cum perfidus ista petisti;
Nec lamenteris nec sic, ingrate, mineris.
Hisne tuis mendis mea tot benefacta rependis?"
Cui tantae liti uulpes conata reniti,
Fertur quesisse, strictus sit qualiter ipse.
Quem mox artauit, dignum uir ut ipse putauit.
Vulpes ingratum iubet inmemoremque probatum
Fortiter astrictum uinclis, quibus est modo dictum,
Huc fore censendum per eundem mox reuehendum,
Vnde fuit uectus, limi prius aggere tectus,
Sicque relinquendum penitusque nec inde mouendum,
Iudicio ueri dignum satis ista mereri.
Sic uideas plures, si tale quid amodo cures,
Sumptis sepe bonis, ingrati more draconis,
Emolumenta mali cupidos uice reddere tali,
Tam male deceptos, penam sibi mortis adeptos.
[Epilogus: De ciconia stercorata.]
Commaculare thorum ciconia sueta sororum,
Dum prohiberetur, ne tale quid adgrederetur,
Nec cuiusque minis foret huic ad talia finis,
Cedat ut his causis tam turpiter [h]actenus ausis,
Pellitur inmite stacionis ab arce potitae.
Quae sibi fisa parum, petit agmina mox aliarum
Vtque foret fessae locus hic, instante necesse.