Latin
Lines 1.1-1.52
Bebel, Heinrich Bebel (1472-1518) 1.1-2-52
Not analysed yet
Sat fuerat nimium o doctor celeberrime, Vatem.
Largiter et dapibus, et saturasse mero.
Ac vidisse satis tam multa poemata Vatum,
Tot sophiae tecum, conspicuosque libros.
Insuper ostendis de quo proverbia tractant.
Sartorem claudum, quemque videre iuvat.
Non ego sum dixi, si me contempseris usquam
Non claudus sartor, decipere atque velis,
Si faciam, iuro, sim cunctis iure vocandus,
O sartor claudus, si voluisse nego
Denique cum risu passim, pueri, atque puellae
Sartorem claudum, nominitantque senes.
In linguas hominum tamen hoc cur venerit inde
Accipio, si non auguror ipse male
Ingenio tardo est, pedibus potius vel iniquis,
Et gressum nescit legitimum in senio.
Hincque movetur et hinc, hominum nec more sueto,
Gressibus obliquis itque reditque vias.
Doctior est multo servus doctoris Othonis.
Qui iuvenis nondum lustra quaterna videt,
Immoto pede stans, prae cunctis visus acutus.
Atque cubile videt solis utrumque simul.
At neuter reor est nostris nutritus in oris.
Non vadit nostro hic more, nec ille videt.
De superbo adolescente.
Quidam adolescens gloriae cupidus convenit cum servo, ut de quacumque re apud amicam loqueretur, semper ipse servus rem exaggeraret, et cum esset cum puella, diceretque de censibus suis, semper servus triplicavit, cum vero alio tempore iterum convenirent amicam, et ipsa diceret. Videris mihi o amantissime paululum infirmus. Hoc color non integer, atque insolitus prodit. Dixit ille se pallidulum parumque infirmum. Ad hoc servus. merito es pallidissimus, quotidiana enim et incurabili valetudine laboras. Hoc dominus aegre tulit, servumque remotis arbitris acerbissime castigavit, quod ea apud amicam, de eo diceret, illi servus dixit. ita enim fieri debere existimavi, ut quicquid tu diceres, ego augerem.
De quodam fulmine territo.
Quidam in dolio balnei sedens, cum tonitrua maxime tonarent, dixit. O vos fulmina quid tumultus incipitis. Ite mihi in culum. quod cum vix edixisset, venit fulmen prope eum sine laesione, quo fere consternatus, quod male habeas (inquit) deus, non scis iocum intelligere, ego enim ioco non serio dixi.