Latin · Sapphic stanza
Saphicon endecasyllabon tetrastrophon cum adonico ad Philomelam aviculam
Bebel, Opuscula nova 4.22
Unproofread scanNot analysed yet
Desere Hibernas Philomela rupes
Sit satis nido accubuisse taetro
Cuncta iam florent, viridesque summo
Vertice montes.
Floridos pandit modo silva ramos,
Et solo flores redolent fragrantes,
Fertiles promit segetes colono
Frugifer annus.
En aves aspris variae rubetis
Concitant dulces modulando cantus,
Te vocat Cornix properans inertes
Aedere voces.
Te nemus plaudit veniente vastum.
Omnis arbusto residens in alto
Conticet mox te resonante mirans
Penniger ales.
Te iuvat tota cecinisse luce
Desinis numquam reparando vires
Dum nigrae caelum tenebrae recondunt
Plectra movebas.
Ceterae Phoebi radiis corusci
Integrant tantum modulos sonantes
Summa nidorum trepidae subintrant
Nocte silentes.
Fulgidum aut solis iubar expaventes
Delitent atris aliae cavernis
Dira, sed tantum gelidis sub astris,
Omnia cantant.
Ergo componas numeros tonantes
Leni et adsis ruricolae susurro
Sola quae cunctas placido volucres
Carmine vincis.
Candidi guttur superas oloris
Qui colens ripam Eridani rapacis
Dulce plus aequo moribundus ardet
Pangere murmur.
Cedat ast Orpheus cithara sonora
Regna qua Ditis nebulosa visit
Plausibus complens stygios paludes
Lucis egentes.
Dat triumphum lusciniae decorae
Lesbii Vatis lyra sat canora
Quae feris iunxit lepores molossis
Foedere pacto.
Hinc velis divis celebranda musis
Collibus belle sonuisse Apricis
Quos premit suavis sopor, ut quiescant
Gramine fusi.