Latin · Elegiac couplet
De miseria humanae conditionis. Elegia. H. Bebelii Iustingensis. de miseria, lines 4.7.91-4.7.134
Bebel, Opuscula nova 4.7.91-134
Unproofread scanNot analysed yet
Hoc miser attentas divae rationis egenus,
Ob sacras animam pessime perdis opes.
Iam ruis ad manes vix sicca morte peremptus,
Pars gladio aut faxo, pars cadit igne, gelu.
Aut si de multis fortuna pepercerit uni,
Ille cicatricum plurima signa gerit.
Agmine et in toto multis sunt bracchia manca
Maxillas sine vel vulnere raro vides.
Non secus atque duces mors sanguinolenta misellos
Ac inopes olido carcere fata manent.
Atque ego non alios homines graviore perire
Conditione reor, vel mage fluctivaga.
At resipisce semel tandem mavortia turba,
Et discas summo numen inesse polo.
Proque fide pugnans Turcas contunde feroces,
Sic tibi fit requies, fitque perenne salus.
Praeterea turbant nos mille pericula rerum,
Maestitiaeque vacat nullus in orbe locus.
Alter ad ignotos ab avitis sedibus actus
Pergit, et invisos increpat usque deos.
Cogitur ille suis tremebundas dicere leges
Civibus, et pavidos voce citare reos.
Intentus propriis mallet cum ducere vitam
Privatam, nam res negligit inde suas.
Alter amans solus populo imperiosus haberi
Cogitur, ah supplex sub iuga ferre pedem.
Hos metus exanimat facies quoque dira Tyranni
Et populi numquam certus amor dubii
Hic queritur tristis viduatam prole toralem,
Assiduo lugens sidera taetra sibi.
Iste dolet nimiam misero consurgere prolem,
Namque alimenta sibi defore credit inops.
Coniugis et plures laesum sub corde pudorem
Deplorant, falsi et nomina ficta patris.
Caecus amor multis Veneris quoque dira libido
Incutit insanae nubila fata necis.
Pyramus est testis qui (dum Babylonia Thisbe
Tarda venit) proprio laeserat ense latus.
Rupit et indigno Phyllis sua colla capistro
Dum manet heu frustra Demophoonta suum.
Et vitam amisit Holophernes captus amore,
Qui quoque Abydeam est saepe remensus aquam.
Et dives Priami sceptrum, tot regna tot urbes,
Funditus excidit imperiosus amor.