Latin
4.154.394 to 4.154.424
Benedict, Regula 4.154.394-424
Unproofread scanNot analysed yet
nam passim nunc eorum ecclesiae patent feminis, quas in Pontiniacensi solis Anglicanis mulieribus ob reverentiam S. Edmundi olim aperiebant, teste Matthaeo Parisio ad annum 1250. Camaldulenses non modo ecclesiam claudunt feminis, sed nec accessum quidem ad silvam, in qua sita erat, permittunt. «In circuitu autem dictae eremi (Camaldulensis), inquit Hieronymus monachus Camald. in serm. de S. Romualdo n. 63, est pulche…rima silva lignorum abietum per spatium unius milliaris Italici, quam silvam abietum nulla mulier potest ingredi sub poena excommunicationis latae per dominum papam sententiae. »At non modo monasterii aut oratorii introitum feminis olim denegarunt veteres monachi; sed nec eas etiam ad colloquium admittendas esse censuerunt: unde rogatus aliquando S. Pachomius a quodam, ut filiam energumenam liberaret, respondisse fertur (In ejus Vita cap. 36): «Non est nobis consuetudo cum mulieribus loqui. »Et S. Carilefus ad missos ab Ultrogotha regina ejus conspectu frui desiderante: «Certum habeat, quandiu in corpore fuero, faciem me mulieris nequaquam visurum (In ejus Vita n. 28, saec. i). »Et apud Cassianum (Lib. ii, c. 17): «Haec est antiquitus Patrum permanens nunc usque sententia. . . . Omnimodis monachum fugere debere mulieres, et episcopos, etc. »Episcopos quidem propter manuum impositionem; feminas propter periculum. Sed quia nonnunquam aliud suadet necessitas, tunc quidem non nisi breviter, idque raro cum eis loqui permittit S. Basilius in constitutionibus monasticis cap. 4, et quidem praesente socio; «solum enim ad solam accedere, inquit, nulla religionis ratio permitiit: melius est enim esse duo quam onus; simul enim et fidelius et tutius res geritur. »Idem decernit Regula S. Ferreoli (Cap. 4) his verbis: «Quemlibet fratrum evidens causa colloquium cum feminis duntaxat honestis habere compulerit, sciente vel permittente abbate, et adhibitis testibus, id est junctis duobus ex fratribus, accipiant licentiam colloquendi; ita tamen ut abbas causam de qua collocutio exstiterit non ignoret.