Latin
Chapter 45
Benedict, Regula 45.2
Unproofread scanNot analysed yet
COMMENTARIUS. Si quis dum pronuntiat psalmum, responsorium, aut antiphonam, vel lectionem, fallitur; nisi cum satisfactione ibi coram omnibus humiliatus fuerit, etc.] Qualis esse debeat humilitatis satisfactio qua de hoc capite, S. Pater non satis aperit. Ei quidem veteres Aegypti Tabennensesque monachi eum gravi plectebant vindicta, qui decantans psalmum vel modicum titubaret; nam, ut scribit Cassianus (Lib. iv, cap. 16), «non aliter negligentiam suam quam publica diluebat poenitentia; cunctisque in synaxi fratribus congregatis, tandiu prostratus in terra veniam postulabat, donec orationum consummaretur solemnitas, impetraturus eam, cum jussus fuisset abbatis judicio de solo surgere. »S. Columbanus (In Poeniten.) vult ut «qui ob tussim in exordio psalmi non bene cantaverit, sex percussionibus emendare statuatur. »In Statutis Lanfranci pro satisfactione innuitur genuflexio. Nicolaus de Fractura ab eo qui fallitur, exigit ut humilietur «flectendo genua et ponendo caput in terram. »Liber Usuum Cisterciensium decernit, ut «super articulos manuum satisfaciant omnes in loco in quo sunt, quoties fallaciam in oratorio incurrerint, non divertentes dextrorsum vel sinistrorsum. »Additque: «Pro nota cantus tantum non solemus satisfacere. »Denique de primis discipulis S. Stephani abbatis Obazinensis haec in ejus Vita legimus (Lib. 1, num. 16, tom. IV Miscell. Baluz.) : «Si quis in ecclesia paululum oculos erexisset vel modicum subrisisset, vel leviter dormitaret, vel librum tenens negligenter cadere sineret, aut sonum aliquem per negligentiam faceret, vel progressius aut incontinentius psalleret, aut inordinatum motum aliquem exhiberet; continuo aut virgam accipiebat in capite, aut palmam in facie, ita ut sonus percussionis omnium auribus resultaret. Quod maxime pueris minori aetate impendebatur, ut et ipsi corrigerentur, et caeteri terrerentur. »