# Regula 7.212.65-85

Benedict, Regula, 7.212.65 to 7.212.85. Latin.

Canonical: https://interlinea.aeterna-institute.org/library/latin/benedict/regula/7.212.65
JSON: https://interlinea.aeterna-institute.org/api/v1/library/latin/benedict/regula/7.212.65

Audiendus hanc in rem Petrus Damiani: « Saepe, inquit, frater de cella ad cellam jubetur habitaturus abscedere, nec aliquid utensilium quae suo etiam labore paraverat permittitur asportare; saepe optantes in remotione quiescere, ad peragendum opus compelluntur exire; aliquando claves cellarum foribus subtrahuntur, et quam longo tempore nisi per singulos dies dominicos, non redduntur; aliquando districtam sibi victus continentiam indicentes coguntur remissius vivere, volentesque reficere compelluntur econtrario jejunare; expe post sagmarios frater procul ire praecipitur; saepe distrahendi vel emendi gratia ad nundinas destinatur. » Hinc abbas Zacharias projectam sub pedibus cucullam conculcans dicebat: Nisi ita conculcatus fuerit homo, non potest esse monachus. Hinc S. ipse Benedictus venientem ad conversionem injuriis appeti voluit, nec ante admitti in claustro monasterii quam irrogatas sibi injurias patienter sufferre visus fuerit; admisso omnia dura et aspera praedicari, eumque in omni patientia probari. A qua lege nec ipsos aegrotos aut moribundos aliquando solvebant; cujus rei insigne habemus exemplum in Vita S. Bernardi (Lib. vii, cap. 26), qui positum in extremis quemdam fratrem conversum Clarevallensis monasterii, virum mirae simplicitatis et innocentiae, de proxime sibi retribuenda gloria coram omnibus praefidentem, ita adorsus legitur: « Signa cor tuum, frater, signa cor tuum: quid est quod locutus es? unde tibi subrepere potuit tantae praesumptionis audacia? Enimvero tune ille pauperculus et miserabilis homo qui cum nihil aut prope nihil haberes in saeculo, necessitate forsitan magis quam timore Dei cogente, ad nos confugisti, multis precibus tandem aditum impetrando? Nos vero causa Dei collegimus inopem, et parem te fecimus in victu, et vestitu, caeteris commoditatibus, his qui nobiscum sunt sapientibus atque nobilibus viris; et factus es quasi unus ex illis. Quid igitur tribuisti Domino pro omnibus istis? Et ecce non sufficit ingratitudini tuae gratis te accepisse tot beneficia de manu Domini, nisi et regnum ipsius haereditario jure vindices tibi, quod nullus unquam regum vel principum quantislibet auri et argenti molibus potuit comparare.

---

Benedict, Regula, ed. J.-P. Migne. Text: Open Greek and Latin, Patrologia Latina (University of Leipzig), CC BY-SA 4.0. Changes: notes, column numbers and editors' prefaces removed, line-end hyphens joined and the text divided into reading sections by Interlinea.
License: CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/). Source: https://github.com/OpenGreekAndLatin/patrologia_latina-dev/blob/8c651f859f821f0868755596f1a513946ca25350/data/tmp1085/tmp1085/tmp1085.tmp1085.opp-lat1.xml.
