Latin
Lines 1.884-1.921
Bernard of Cluny, Liber Secundus 1.884-921
Not analysed yet
Quanta pecunia, tanta molestia crescit eidem.
Pertimet omnia, quem sua copia reddit egentem;
Res sua possidet, angit et obsidet undique mentem.
Cura cor anxiat, angor inebriat, impedit error.
Pallet ei color, hinc dolus, hinc dolor, undique terror.
Somnus inania multaque somnia, nil sibi praestant;
Luce negocia, nocte minacia visa molestant.
Scrinia frangere, caetera tollere latro videtur,
Dives egens tremit, evigilans gemit idque veretur;
Ilico surgitur, arca revolvitur, aes reperitur.
Noctis abit mora, lux vocat ad fora, merx strepit, itur.
Post lucra cursitat, in lucra militat, ad lucra spirat.
Spirat et aequora nauta pedes fora saepe regirat.
Per mala maxima, per flagra plurima vitat egere.
Fraudat et eripit, id dat id accipit, aes novat aere.
Pauca suis dare, nil tibi, Lazare, quaerit avarus,
Fletus inest tibi, fletus erit sibi, qualis? amarus.
Nunc locuples eat, expleat, impleat impia vota,
Post breve defluet illaque corruet area tota;
Quomodo glarea decidet area divitiarum,
Copia concidet, area decidet, et vir earum.
Lucra ruentia praetereuntia lucra patenter,
Vult, voluit, volet, et colit et colet haec homo semper.
Dum dabit Anglia lac, ebur India, Smyrna cicadam,
Per fora, per iuga curret agens lucra plurimus Adam.
Lucra, pecunia, res, opulentia, nunc dominantur.
O mala! lacrima pauperis optima nullificantur.
Plurima praedia sive peculia fraude lucratus
Nunc benedicitur ipseque dicitur esse beatus.
Quisque palatia vult sibi grandia, construit aedes,
Hic quasi propria secla per omnia sit sibi sedes.
Atria splendida castraque florida sunt rosa mundi,
Nemo perennia construit atria; terrea cuncti.
Pingimus atria, turba nefaria, gens Cananaea,
Atria marmore forsitan arbore structa Sabaea.
Pingimus atria Christus ad ostia nostra gemiscit.
Nos dape tendimur et bene pascimur ille famiscit.
Nos mala crapula solvit, agit gula, tibia frangit;