Latin · ~9 min
Lines 2.1-2.23
Biblia Sacra, Machabaeorum Liber I 2.1-23
Not analysed yet
in illis diebus surrexit Matthathias filius Iohannis filii Simeonis sacerdos ex filiis Ioarim ab Hierusalem et consedit in monte Modin
et habebat filios quinque Iohannan qui cognominabatur Gaddis
et Simeon qui cognominabatur Thasi
et Iudas qui vocabatur Macchabeus
et Eleazarus qui cognominabatur Abaron et Ionathas qui cognominabatur Apphus
hii viderunt mala quae fiebant in populo Iuda et in Hierusalem
et dixit Matthathias vae mihi ut quid natus sum videre contritionem populi mei et contritionem civitatis sanctae et sedere illic cum datur in manibus inimicorum
sancta in manu extraneorum facta sunt templum eius sicut homo ignobilis
vasa gloriae eius captiva abducta sunt trucidati sunt iuvenes eius in plateis et iuvenes eius ceciderunt gladio inimicorum
quae gens non hereditavit regnum eius et non obtinuit spolia eius
omnis conpositio eius ablata est quae erat libera facta est ancilla
et ecce sancta nostra et pulchritudo nostra et claritas nostra desolata est et coinquinaverunt eam gentes
quo ergo nobis adhuc vivere
et scidit Matthathias et filii eius vestimenta sua et operuerunt se ciliciis et planxerunt valde
et venerunt illuc qui missi erant a rege Antiocho ut cogerent eos qui confugerant in civitate Modin immolare et accendere et a lege Dei discedere
et multi de populo Israhel consentientes accesserunt ad eos sed Matthathias et filii eius constanter steterunt
et respondentes qui missi erant ab Antiocho dixerunt Matthathiae princeps et clarissimus et magnus es in hac civitate et ornatus filiis et fratribus
ergo accede prior et fac iussum regis sicut fecerunt omnes gentes et viri Iuda et qui remanserunt in Hierusalem et eris tu et filii tui inter amicos regis et amplificatus argento et auro et muneribus multis
et respondit Matthathias et dixit magna voce et si omnes gentes regi Antiocho oboediunt ut discedat unusquisque a servitute patrum suorum et consentiunt mandatis eius
ego et filii mei et fratres mei oboediemus legi patrum nostrorum
propitius sit nobis Deus non est nobis utile relinquere legem et iustitias Dei
non audibimus verba regis Antiochi nec sacrificabimus transgredientes legis nostrae mandata ut eamus altera via
et ut cessavit loqui verba haec accessit quidam Iudaeus in omnium oculis sacrificare idolis super aram in civitate Modin secundum iussum regis