Latin · ~10 min
Poem 103
Biblia Sacra, Psalmorum Liber 103
Not analysed yet
ipsi David benedic anima mea Domino Domine Deus meus magnificatus es vehementer confessionem et decorem induisti
amictus lumine sicut vestimento extendens caelum sicut pellem
qui tegis in aquis superiora eius qui ponis nubem ascensum tuum qui ambulas super pinnas ventorum
qui facis angelos tuos spiritus et ministros tuos ignem urentem
qui fundasti terram super stabilitatem suam non inclinabitur in saeculum saeculi
abyssus sicut vestimentum amictus eius super montes stabunt aquae
ab increpatione tua fugient a voce tonitrui tui formidabunt
ascendunt montes et descendunt campi in locum quem fundasti eis
terminum posuisti quem non transgredientur neque convertentur operire terram
qui emittis fontes in convallibus inter medium montium pertransibunt aquae
potabunt omnes bestiae agri expectabunt onagri in siti sua
super ea volucres caeli habitabunt de medio petrarum dabunt vocem
rigans montes de superioribus suis de fructu operum tuorum satiabitur terra
producens faenum iumentis et herbam servituti hominum ut educas panem de terra
et vinum laetificat cor hominis ut exhilaret faciem in oleo et panis cor hominis confirmat
saturabuntur ligna campi et cedri Libani quas plantavit
illic passeres nidificabunt erodii domus dux est eorum
montes excelsi cervis petra refugium erinaciis
fecit lunam in tempora sol cognovit occasum suum
posuisti tenebras et facta est nox in ipsa pertransibunt omnes bestiae silvae
catuli leonum rugientes ut rapiant et quaerant a Deo escam sibi
ortus est sol et congregati sunt et in cubilibus suis conlocabuntur
exibit homo ad opus suum et ad operationem suam usque ad vesperum
quam magnificata sunt opera tua Domine omnia in sapientia fecisti impleta est terra possessione tua
hoc mare magnum et spatiosum *manibus; illic reptilia quorum non est numerus animalia pusilla cum magnis
illic naves pertransibunt draco iste quem formasti ad inludendum ei
omnia a te expectant ut des illis escam in tempore
dante te illis colligent aperiente te manum tuam omnia implebuntur bonitate
avertente autem te faciem turbabuntur auferes spiritum eorum et deficient et in pulverem suum revertentur
emittes spiritum tuum et creabuntur et renovabis faciem terrae
sit gloria Domini in saeculum laetabitur Dominus in operibus suis
qui respicit terram et facit eam tremere qui tangit montes et fumigant
cantabo Domino in vita mea psallam Deo meo quamdiu sum
iucundum sit ei eloquium meum ego vero delectabor in Domino
deficiant peccatores a terra et iniqui ita ut non sint benedic anima mea Domino