# NICOLAI BORBONII (1503-1550) Vandoperani Ferraria. 1.89-142

Borbonii, NICOLAI BORBONII (1503-1550) Vandoperani Ferraria., Lines 1.89-1.142. Latin.

Canonical: https://interlinea.aeterna-institute.org/library/latin/borbonii/nicolai-borbonii-1503-1550-vandoperani-ferraria/1.89

89. Qui uero catus est lignator, quercubus omnis
90. Abstinet, et Larice indomita, Buxoque rebelli,
91. Quandoquidem his carbo semper sit inutilis, et qui
92. Accensus crepitat lauri instar, et exilit ardens,
93. Mox moritur, frigescit opus, faber aestuat ira.
94. Postquam magna satis lignorum copia uisa est,
95. Est gens syluestris tenuisque et paupere cultu,
96. Sorte sua contenta tamen, patiensque laborum:
97. Hi quadam quasi censura ac ratione recensent
98. Lignatoris opus, seriatimque omnia lustrant,
99. Et numero accipiunt, nec uel fallantur in ipso
100. Reddendo carbone patri, ne uel pater illis
101. Plus pendat quam sint meriti: dein quisque patentem
102. Vestigat sedem, prorsumque humore carentem,
103. Nam bene non coquitur carbo tellure in aquosa,
104. Set fugit in cineres: quo fit sibi summa locorum
105. Eligat ut prudens: sua sicco denique credat
106. Ligna solo, qui deinde pyram lateque patentem
107. Congeriem fruit et patula radice rotundam,
108. Culmine pyramidi similem, mox fronde uirenti
109. Faginea quernaque tegit, cineresque nigranteis
110. Et pingues spargit, nec tum obruta ligna patescunt,
111. Atque ubi tempus adest quo uult immittere flammam,
112. Rima latet subtus certa atque angusta, subestque
113. Hac iter in medium struis, atque hac mittitur ignis.
114. Mox iterum rima haec folijs terraque tenaci
115. Vndique stypatur, uento uia nulla, nec aurae
116. Linquitur, ipse intus frustra permurmurat ignis
117. Aera disquirens, magnoque fragore minatur.
118. Hinc simul erumpunt tanta caligine fumi,
119. Tam graue spirantes, quam qui de faucibus Orci:
120. Aut illi, quos (ut fama est) perterritus olim
121. Misit in Alciden Cacus Vulcania proles,
122. Raptor Auentino iamiam moriturus in antro.
123. Huic operi septem sols totidemque necesse est
124. Imperidat noctes uigilans, imbresque futuros
125. Praecauerat, flatusque Austri coelique figuram
126. Obseruet Pliadasque nihil pigra plaustra Bootis
127. Hunc fallunt, nihil hunc fallit nimbosus Orion:
128. Instabilem Lunae faciem percallet ad unguem.
129. Interea coquitur carbo, ipse subinde quiescit
130. Carbonarius: hunc coniunx ubi Martius ales
131. Praecinuit lucem, uisit, soletur ut aegrum,
132. Alliaque et cepas adfert oleumque, salemque,
133. Atque cadum uilli plenum, pinguemque suillam:
134. Haec etiam noctes aliquot plerunque marito
135. Cum fesso uigilat, nec pernoctare grauatur
136. Vna, pulmentumque coquens, renouansque cubile,
137. Euerrensque casam, hanc humilem sibi strauerat ante:
138. Hanc habitat laetus, laeta cum coniuge, ibique
139. Coenitat, à coena fabellas audit, et utrem
140. Inflat, praerudibusque modos integrat agresteis
141. Articulis: stupefactarum tum densa ferarum
142. Agmina conueniunt, hominemque audire canentem

---

Borbonii, NICOLAI BORBONII (1503-1550) Vandoperani Ferraria.. Text: The Latin Library (thelatinlibrary.com), used with permission. Changes: HTML markup removed and the text divided into reading sections by Interlinea.
License: Used with permission (https://www.thelatinlibrary.com/about.html). Source: https://www.thelatinlibrary.com/ferraria.