Latin
Lines 1.178-1.217
Calpurnius Siculus, T. Calpurnius Siculus 1.178-217
Not analysed yet
Num precor, informis uideor tibi? num grauis annis?
decipiorque miser, quotiens mollissima tango
ora manu primique sequor uestigia floris
nescius et gracili digitos lanugine fallo?
Fontibus in liquidis quotiens me conspicor, ipse
admiror totiens. etenim sic flore iuuentae
induimur uultus, ut in arbore saepe notaui
cerea sub tenui lucere cydonia lana.
carmina poscit amor, nec fistula cedit amori.
sed fugit ecce dies reuocatque crepuscula uesper.
hinc tu, Daphni, greges, illinc agat Alphesiboeus.
Iam resonant frondes, iam cantibus obstrepit arbos:
i procul, o Doryla, plenumque reclude canalem,
et sine iam dudum sitientes irriget hortos."
uix ea finierant, senior cum talia Thyrsis:
"este pares et ob hoc concordes uiuite; nam uos
et decor et cantus et amor sociauit et aetas."
BVCOLICA -III
Numquid in hac Lycida, uidisti forte iuuencam
ualle meam? solet ista tuis occurrere tauris,
et iam paene duas, dum quaeritur, eximit horas;
nec tamen apparet. duris ego perdita ruscis
iam dudum nullus dubitaui crura rubetis
scindere, nec quicquam post tantum sanguinis egi.
Non satis attendi: nec enim uacat. uror, Iolla,
uror, et immodice: Lycidan ingrata reliquit
Phyllis amatque nouum post tot mea munera Mopsum.
Mobilior uentis o femina! sic tua Phyllis:
quae sibi, nam memini, si quando solus abesses,
mella etiam sine te iurabat amara uideri.
Altius ista querar, si forte uacabis, Iolla.
has pete nunc salices et laeuas flecte sub ulmos.
nam cum prata calent, illic requiescere noster
taurus amat gelidaque iacet spatiosus in umbra
et matutinas reuocat palearibus herbas.
Non equidem, Lycida, quamuis contemptus, abibo.
Tityre, quas dixit, salices pete solus et illinc,
si tamen inuenies, deprensam uerbere multo
huc age; sed fractum referas hastile memento.
nunc age dic, Lycida: quae noxam magna tulere
iurgia? quis uestro deus interuenit amori?