Latin
Lines 1.1-1.40
Carmen de Martyrio, Incerti Auctoris (Hilarii?, Valerii Cemenelensis?) Carmen de Martyrio Maccabaeorum (c. 5th century A.D.) 1.1-40
Not analysed yet
Rex fuit Antiochus Syriae ditissimus olim,
in cuius regno mater natique fuerunt
septem, ut fama refert, de sancta gente creati,
quos cura adsidue generis meminisse iubebat
et legi servire datae: sic namque volentes
de populo meliore dei sua iura tenebant.
rex avidus mutare fidem, mutare timorem
iustorum voluit, populo ut misceret iniquo.
praemia promittit matri, promittit et auri,
et quidquid posset toto conquirere regno,
si modo mutaret mores sensusque priores,
cogeret et natos alios sibi fingere mores.
illa negat tacitumque premit sub corde dolorem.
hanc postquam nulla potuit conpellere praeda,
temptavit primum tormentis vincere saevis;
pertulit illa graves gemitus et tristia regis
verbera non timuit. victum ut se vidit at ille:
"Heu, quid agam," dixit, "vincis quod femina regem?
non tamen effugies; plus est, quod, dura, dolebis:
in natos saevibo tuos; licet, inproba, perstes,
hac certe ratione meum sanabo dolorem."
sustulit illa manus caelumque aspexit in altum;
emisit gemitus et talia verba locuta est:
"Tu licet et gazas tradas et regna, tyranne,
non capimur regum donis, nec munera sanctis
eripient promissa dei. spes certior illa est,
quae vitam nobis promittit tempore longo:
hanc sequor, hanc didici, non lubrica tangere dona;
sumere divitias facile est et perdere vitam.
sed licet et flammas post vulnera saeva mineris,
nil mutare potes, quod primis coepimus annis.
virtute id cum lege data mihi vincere certum est.
quid nunc, saeve, iubes? natis quid, dure, minaris?
hoc solo poteris matrem turbare dolore.
est mihi namque deus spes, est mihi cura meorum,
per quam spero equidem te nullum vincere posse.
caeli, quaeso, fave, numen, quia iusta rogamus."
rex furit Antiochus, turbatus corda tumultu
concutit et saevos testatur lumine vultus
miraturque diu, possit quod femina tantum.