Latin · ~8 min
Book 1, lines 1.1.54-1.1.102
Claudian, de raptu Proserpinae 1.1.54-102
Not analysed yet
prima fero Lachesis clamabat talia regi
incultas dispersa comas : “O maxime noctis
arbiter umbrarumque potens, cui nostra laborant
stamina, qui finem cunctis et semina praebes
nascendique vices alterna morte rependis,
qui vitam letumque regis (nam quidquid ubique
gignit materies, hoc te donante creatur
debeturque tibi certisque ambagibus aevi
rursus corporeos animae mittuntur in artus) :
ne pete firmatas pacis dissolvere leges,
quas dedimus nevitque colus, neu foedera fratrum
civili converte tuba, cur impia tollis
signa ? quid incestis aperis Titanibus auras ?
posce Iovem ; dabitur coniunx.” Vix illa 1 :pepercit
erubuitque preces, animusque relanguit atrox
quamvis indocilis flecti :ceu turbine rauco
cum gravis armatur Boreas glacieque nivali
hispidus et Getica concretus grandine pennas
disrumpit pelagus, silvas camposque sonoro
flamine rapturus ; si forte adversus aenos
Aeolus obiecit postes, vanescit inanis
impetus et fractae redeunt in claustra procellae.
Tunc Maia genitum, qui fervida dicta reportet,
imperat acciri. Cyllenius adstitit ales
somniferam quatiens virgam tectusque galero.
ipse rudi fultus solio nigraque verendus
maiestate sedet :squalent inmania foedo
sceptra situ; sublime caput maestissima nubes
asperat et dirae riget inclementia formae ;
terrorem dolor augebat. tunc talia celso
ore tonat (tremefacta silent dicente tyranno
atria ; latratum triplicem compescuit ingens
ianitor et presso lacrimarum fonte resedit
Cocytos tacitisque Acheron obmutuit undis
et Phlegethonteae requierunt murmura ripae) :
“Atlantis Tegeaee nepos, commune profundis
et superis numen, qui fas per limen utrumque
solus habes geminoque facis commercia mundo,
i celer et proscinde Notos et iussa superbo
redde Iovi ; 'tantumne tibi, saevissime frater,
in me iuris erit ? sic nobis noxia vires
cum caelo Fortuna tulit ? num robur et arma
perdidimus, si rapta dies ? an forte iacentes
ignavosque putas, quod non Cyclopia tela
stringimus aut vanas tonitru deludimus auras ?
nonne satis visum, grati quod luminis expers
tertia supremae patior dispendia sortis
informesque plagas, cum te laetissimus ornet
Signifer et vario cingant splendore Triones ;