Latin · ~8 min
Book 3, lines 3.1.290-3.1.338
Claudian, de raptu Proserpinae 3.1.290-338
Not analysed yet
quid latuisse iuvat ? rabiem livoris acerbi
nulla potest placare quies.” His increpat omnes
vocibus. ast illae (prohibet sententia patris)
aut reticent aut nosse negant responsaque matri
dant lacrimas. quid agat ? rursus se victa remittit
inque humiles devecta preces : “Ignoscite, si quid
intumuit pietas, si quid flagrantius actum
quam miseros decuit. supplex miserandaque vestris
advolvor genibus :liceat cognoscere sortem :
hoc tantum liceat —certos habuisse dolores.
scire peto, quae forma mali ; quamcumque dedistis
fortunam, sit nota :feram fatumque putabo,
non scelus. adspectum, precor, indulgete parenti ;
non repetam. quaesita manu securus habeto
quisquis es ; adfirmo praedam ; desiste vereri.
quodsi nos aliquo praevenit foedere raptor,
tu certe, Latona, refer ; confessa Diana
forte tibi. nosti quid sit Lucina, quis horror
pro genitis et quantus amor, partusque tulisti
tu geminos :haec una mihi. sic crine fruaris
semper Apollineo, sic me felicior aevum mater agas.”
Largis tunc imbribus ora madescunt.
“quid ? tantum dignum fieri dignumque taceri ?
hei mihi, discedunt omnes. quid vana moraris
ulterius ? non bella palam caelestia sentis ?
quin potius natam pelago terrisque requiris ?
accingar lustrare diem, per devia rerum
indefessa ferar. nulla cessabitur hora,
non requies, non somnus erit, dum pignus ademptum
inveniam, gremio quamvis mergatur Hiberae
Tethyos et Rubro iaceat vallata profundo.
non Rheni glacies, non me Riphaea tenebunt
frigora ; non dubio Syrtis cunctabitur aestu.
stat finem penetrare Noti Boreaeque nivalem
vestigare domum ; primo calcabitur Atlas
occasu facibusque meis lucebit Hydaspes.
impius errantem videat per rura, per urbes
luppiter ; extincta satietur paelice Iuno.
insultate mihi, caelo regnate superbi,
ducite praeclarum Cereris de stirpe triumphum ! ”
Haec fatur notaeque iugis inlabitur Aetnae
noctivago taedas informatura labori.
Lucus erat prope flumen Acin, quod Candida praefert
saepe mari pulchroque secat Galatea natatu,
densus et innexis Aetnaea cacumina ramis
qua licet usque tegens. illic posuisse cruentam
acgida captivamque pater post proelia praedam
advexisse datur. Phlegraeis silva superbit
exuviis totumque nemus victoria vestit.