Latin
Lines 1.194-1.242
Claudian, Epithalamium de nuptiis Honorii Augusti 1.194-242
Not analysed yet
fas sit castra meis hodie succumbere signis:
tibia pro lituis et pro clangore tubarum
molle lyrae festumque canant. epulentur ad ipsas
excubias; mediis spirent crateres in armis.
laxet terribiles maiestas regia fastus
et sociam plebem non indignata potestas
confundat turbae proceres. solvantur habenis
gaudia nec leges pudeat ridere severas.
Tu festas, Hymenaee, faces, tu, Gratia, flores
elige, tu geminas, Concordia, necte coronas,
vos, pennata cohors, quocumque vocaverit usus,
divisa properate manu, neu marceat ulla
segnities: alii funalibus ordine ductis
plurima venturae suspendite lumina nocti;
hi nostra nitidos postes obducere myrto
contendant; pars nectareis adspergite tecta
fontibus et flamma lucos adolete Sabaeos;
pars infecta croco velamina lutea Serum
pandite Sidoniasque solo prosternite vestes.
ast alii thalamum docto componite textu;
stamine gemmato picturatisque columnis
aedificetur apex, qualem non Lydia dives
erexit Pelopi nec quem struxere Lyaeo
Indorum spoliis et opaco palmite Bacchae.
illic exuvias omnes cumulate parentum:
quidquid avus senior Mauro vel Saxone victis,
quidquid ab innumeris socio Stilichone tremendus
quaesivit genitor bellis, quodcumque Gelonus
Armeniusve dedit; quantum crinita sagittis
attulit extremo Meroe circumflua Nilo;
misit Achaemenio quidquid de Tigride Medus,
cum supplex emeret Romanam Parthia pacem.
nobilibus gazis opibusque cubilia surgant
barbaricis; omnes thalamo conferte triumphos.”
Sic ait et sponsae petit improvisa penates.
ilia autem secura tori taedasque parari
nescia divinae fruitur sermone parentis
maternosque bibit mores exemplaque discit
prisca pudicitiae Latios nec volvere libros
desinit aut Graios, ipsa genetrice magistra,
Maeonius quaecumque senex aut Thracius Orpheus
aut Mytilenaeo modulatur pectine Sappho
(sic Triviam Latona monet; sic mitis in antro
Mnemosyne docili tradit praecepta Thaliae):
cum procul augeri nitor et iucundior aer
attonitam lustrare domum fundique comarum
gratus odor, mox vera fides numenque refulsit.
cunctatur stupefacta Venus; nunc ora puellae,
nunc flavam niveo miratur vertice matiem.