Latin
Poem 4
Claudian, Fescinnina de nuptiis Honorii Augusti 4
Not analysed yet
Attollens thalamis Idalium iubar
dilectus Veneri nascitur Hesperus,
iam nuptae trepidat sollicitus pudor,
iam produnt lacrimas flammea simplices.
ne cessa, iuvenis, comminus adgredi,
impacata licet saeviat unguibus.
non quisquam fruitur veris odoribus
Hyblaeos latebris nec spoliat favos,
si fronti caveat, si timeat rubos;
armat spina rosas, mella tegunt apes.
crescunt difficili gaudia iurgio
accenditque magis, quae refugit, Venus,
quod flenti tuleris, plus sapit osculum.
dices o! quotiens, “hoc mihi dulcius
quam flavos deciens vincere Sarmatas!”
Adspirate novam pectoribus fidem
mansuramque facem tradite sensibus.
tam iunctis manibus nectite vincula,
quam frondens hedera stringitur aesculus,
quam lento premitur palmite populus,
et murmur querula blandius alite
Unguis adsiduo reddite mutuis.
et labris animum conciliantibus
alternum rapiat somnus anhelitum.
amplexu caleat purpura regio
et vestes Tyrio sanguine fulgidas
alter virgineus nobilitet cruor.
tum victor madido prosilias toro
nocturni referens vulnera proelii.
Ducant pervigiles carmina tibiae
permissisque iocis turba licentior
exultet tetricis libera legibus.
passim cum ducibus ludite milites,
passim cum pueris ludite virgines.
haec vox aetheriis insonet axibus,
haec vox per populos, per mare transeat!
formosus Mariam ducit Honorius.