Latin · ~7 min
Book 1, lines 1.1.344-1.1.387
Claudian, In Rufinum 1.1.344-387
Not analysed yet
festinas urgete manus. meus ecce paratur
ad bellum Stilicho, qui me de more tropaeis
ditat et hostiles suspendit in arbore cristas,
communes semper litui, communia nobis
signa canunt iunctoque sequor tentoria eurru.”
sic fatus campo insiluit lateque fugatas
hinc Stilicho turmas, illinc Gradivus agebat
et clipeis et mole pares; stat cassis utrique
sidereis hirsuta iubis loricaque cursu
aestuat et largo saturatur vulnere cornus.
Acrior interea voto multisque Megaera
luxuriata malis maestam deprendit in area
Iustitiam diroque prior sic ore lacessit:
“en tibi prisca quies renovataque saecula rursus,
ut rebare, vigent? en nostra potentia cessit
nec locus est usquam Furiis? huc lumina flecte.
adspice barbaricis iaceant quot moenia flammis,
quas mihi Rufinus strages quantumque cruoris
praebeat et quantis epulentur caedibus hydri.
linque homines sortemque meam, pete sidera; notis
Autumni te redde plagis, qua vergit in Austrum
Signifer; aestivo sedes vicina Leoni
iam pridem gelidaeque vacant confinia Librae,
atque utinam per magna sequi convexa liceret! ”
Diva refert: “non ulterius bacchabere demens.
iam poenas tuus iste dabit, iam debitus ultor
inminet, et, terras qui nunc ipsumque fatigat
aethera, non vili moriens condetur harena.
iamque aderit laeto promissus Honorius aevo
nec forti genitore minor nec fratre corusco,
qui subiget Medos, qui cuspide proteret Indos.
sub iuga venturi reges; calcabitur asper
Phasis equo pontemque pati cogetur Araxes,
tuque simul gravibus ferri religata catenis
expellere die debellatasque draconum
tonsa comas imo barathri claudere recessu.
tum tellus communis erit, tum limite nullo
discernetur ager; nec vomere sulcus adunco
findetur: subitis messor gaudebit aristis.
rorabunt querceta favis; stagnantia passim
vina fluent oleique lacus; nec murice tinctis
velleribus quaeretur honos, sed sponte rubebunt
attonito pastore greges pontumque per omnem
ridebunt virides gemmis nascentibus algae.”