Latin
Lines 1.623-1.666
Germanicus, Claudius Caesar Germanicus: Aratea 1.623-666
Not analysed yet
Surgentis etiam chelas sua signa notabunt:
exilit oceano nunc toto crine bootes,
quem claro veniens arcturus nuntiat ore,
celsaque puppis habet, cauda minus attamen hydra,
nixa genu species flexo rediit ardua crure,
partibus haud aliis; nocte eluctata suprema
bis solet illa una caelo se ostendere nocte,
nam si Phoebeos currus, dum longa venit nox,
occasu sequitur, rursus fugit oceanum ortu
crure simul chelis fulgens. cum scorpius exit,
iam totis radiat membris miserabile sidus;
at cum tantum abiit, quantum lyra surgit ab undis,
arcus ipsa suo caelo referetur imago.
imperfecta redit caelo tum tota corona
et Chiron pius ad caudam cognoscitur imam.
Pegasus abscondit toto tunc pectore pennas
nec lucet cauda praemersus pectore cygnus.
abdit et Andromede vultus et maxima pristis
occasu insequitur metuentis virginis ora,
crista super caelo fulget. caput abditur ipse
regalis Cepheus alias intactus ab undis.
Scorpios exoriens, cum clarus fugerit amnis,
scorpios Oriona fugat, pavet ille sequentem.
sis vati placata, precor, Latonia virgo;
non ego, non primus, veteres cecinere poetae,
virginis intactas quondam contingere vestes
ausum hominem divae sacrum temerasse pudorem.
devotus poenae tunc impius ille futurae
nudabatque feris angusto stipite silvas
pacatamque Chion dono dabat Oenopioni.
haud patiens sed enim Phoebi germana repente
numinis ultorem media tellure revulsa
scorpion ingenti maiorem contulit hostem.
parcite, mortales, numquam levis ira deorum.
horret vulnus adhuc et spicula tincta veneno
flebilis Orion et quamquam parte relicta
caeli *paene fugit, tamen altis mergitur undis,
scorpios ardenti cum pectore contigit ortus.
nil super Andromedae, nil pristis luce fruetur.
in caput atque umeros rapit orbis Cassiepiam,
declivemque trahunt aeterni pondera mundi
corruptaque cadit forma, certaverat olim
qua senis aequorei natis, cum litore Canchli
Doridos et Panopes spectasset stulta choreas.