Latin · ~7 min
Lines 1.1-1.1295
Gwinne, Act III 1.1-1295
Not analysed yet
UMBRA BRITTANICI, CHARON UMBRA qua Cura, Luctus, Horror, et serus Pudor,
qua Morbus author Funeris, frater Sopor,
qua triste Funus per nefas ingens trahit,
hac, hac ad atros Ditis incedo lacus.
incedo facile, porta Plutonis patet:
via prona ducit: devorat avarum Chaos.
en stagna Lethes stupida: "lethargus fui,
cum cecidi;" acerbo sic Stygi Lethen ioco
misces, tyranne, qui facis letho malo
gustare Lethen? quam tamen laetus magis
gustare malo, quam tuas, Domiti, dapes.
demit dolores illa, quos, Domiti, dabas.
meae memoriam caedis, et sceleris tui
nec illa demet; quin deas Erebi precer,
Erebumque totum (si preces flectunt deas,
si punit Erebus scelera), tibi poenas pares
remetiantur; quae tamen poenae pares?
saltem imperanti prodromus, in uno omnia,
urnam Danaidum, Sisyphi saxum, rotam
Lapithae superbi, Tantali poma, alitem
Tityi parabo, et siquod his maius malum.
sed quid moramur? heus Charon.
CHAR. quis me vocat?
UMBRA non vilis umbra.
CHAR. quin pares umbras puto. 1275
UMBRA Britannici umbra.
CHAR. Claudio agnosco satum,
caesum a Domitio: quid petis?
UMBRA Stygium volo
tranare flumen, visere beatos sinus.
CHAR. vehere carina corpus inhumatum nefas.
UMBRA quin vidit eadem quae necem nox et rogum:
nox ne videret Phoebus et fugeret scelus;
eadem, rediret ne mihi vita interim.
quin pluvius aer, quam Nero non flet, necem
fuso imbre flevit; quod tegit gypso scelus,
retexit imbre, quin fere extinxit rogum.
hinc tumuit, illinc tremuit, hinc tonuit, sed hinc
gemuit, et unda, et ignis, et coelum, et solum.
clamare laesos crederes coelo deos.
aut si tacerent, sceleris horrore impii
stupere, gemitus edere sonoros tamen.
si lingua tonitrum emittit irati Iovis,
si fulgur oculus spargit, et fulmen manus,
lingua, manus, oculus docuit iratum Iovem.
nec una in una nox fuit. stellae cadunt,
luna retrocedit, lux fugit, coelum perit.