Latin · ~5 min
Poem 4665
Gwinne, Act V.4 4665
Not analysed yet
NERO hucusque, et ipsis favit in cunis mihi,
nec triste venit aliquid, armillam auream
dum gessi: at ubi nunc illa quasi sortis favens
tessera faventis? periit: ego perii simul.
fore destitutum dixit astrologus: sed hoc
amissa post Britanniam Armenia, et tamen
utraque recepta fatum adimplevit; malis
fatalibus defunctus ut videar: neque
sic destitutum, quin et orientem, et sacra
templa Solymorum, et denuo mundum integrum
iam restiturus pristinae sorti regam.
extera ut adsint, pçsa gÉ texnØn tr°fei.
ex arte vivam musica, imperium ut ruat.
ergo in rebelles meditor et modulor duces
ioculare carmen; quo caput calvum canam,
cui pilus honesti non adhaerescit viri;
os quasi serendis frugibus aratum solum;
et nasum aduncum, accipitris indicium feri.
habere nasum non datur tantum omnibus.
Archilochus alter ego, Lycembaeis modis,
qui peius angant, quam pedes podagra, aut manus
veniamque Vindex interim siquam dabit,
si vivo vinco, publice hydraulam dabo,
dabo et choraulam, et tibiis doctus canam
fixis utriculo. Caesarem annon haec decent?
Aliae literae ad Epaphroditum.
interim utriusque perfidum damno caput,
proscribo bona.
EPAPH. quin Galba proscribit tua:
tuique pretium capitis assignat suum
Vindex: et illis arma coniunxit sua
Virginius: illis Rubrius Gallus favet.
sic habet in istis literis.