Latin
CAPUT V
Jakob Bernoulli, Ars conectandi 231
Unproofread scanNot analysed yet
In potestate binomii, cujus index nt, tantus potest concipi numerus n, ut maximus terminorum M ad alios duos L &A, intervallo n terminorum sinistrorsum &dextrorsum à se distantes, rationem acquirat qualibet data majorem. Dem. Cùm enim in Lemm. praeced. terminus M sit inventus „vel erit ex lege progressionis (addito n ad ultimum factorem coëfficientis in numeratore, &ablato ab ultimo in denominatore; nec non alterius literarum Y &5 dimensionibus eodem n auctis, alterius diminutis) terminus A ad dextram. L ad sinistram: ntni nrAn nsnint. ni–i. ntnnτ a ). . g aeq. unde facta convenienti reductione per divisores communes, resultat Tn+nr—n+2nren43. r x. *sive (dimensionibus quantitatum rn &sn in singulos factores, ob aequalem amborum numerum, aequaliter distributis) nrs ens. nrs ns —s. nr+–2 Oartenrr. nracurPar. nrsr3r. nrs nrs nr. nrs—rnr–2 Onr–nnr–n2nr—n3surs sed hae rationes sunt infinitè magnae, cùm numerus n ponitur infinitus; tunc enim evanescunt numeri 1, 2, 3, &c. prae n, ipsaeque nr 8 n8 1, 2, 3, &c. &us Zn 9 1, 2, 3, &c. tantundem valent, ac ur Sn &ns &n, sic ut divisione instituta per n, prodeat rsM. O. –IT aut quae quantitates componuntur, ut patet, ex tot rationibus,– quot sunt factores: at horum numerus est n, h. e. infinitus; cùm inter primum nr4–n, aut ns n, &ultimum nr+–1 aut n5+1 differentia sit n–1.