Latin
296
Jakob Bernoulli, Ars conectandi 296
Unproofread scanNot analysed yet
infinitus surdum. Ultimus contra terminus tertiae seriei est; nam si finitus esset, etiam hic foret finitus &c. utpote cujus singuli factores singulis illius sunt minores; quocirca &utriusque productum finitum foret, nempe O(destruentibus se mutuo numeratoribus qui ultimum praecedunt, &denominatoribus qui primum sequuntur) OO, quod pariter absurdum. LIV. Idem praestare per exaltationem binomii ad potestatem indefinitam. Quantitas rationalis, cujus potestas per seriem desideratur, sit expressa per binomium 17–n (ponendo 1 n). Hujus binomii potestas indefinita p, ut jam passim inter Geometras notum, per seriem exprimitur 1+1n +nn 4. Ep–1. p–2 +&c. ubi perspicuum est, quod quotiescunque exponens potestatis p est numerus integer &positivus, series necessariò aliquando abrumpetur; quandoquidem in continuatione ulteriori coëfficientium p. p–1. p–2. &c. necessariò tandem devenietur ad pp00; quod proin illum terminum &ab illo deinceps omnes evanescere facit. Sed quoties p numerus fractus est aut negativus, coëfficientes nunquam in nihilum abibunt, ac ideò series in infinitum excurret: qua ratione habetur ex. gr. VITn (ubi p valet /)20 A&C. &VC. IT (ubip nS- &c. (ubi p notat –1) 001–1n T.4 &pariter in caeteris. Nota, quòd exaltatio binomii ad potestatem indefinitam &interpolationis negotium reepse in idem recidunt, unoque &eodem nituntur fundamento, quod consistit in proprietate quadam numerorum figuratorum supra jam praelibata Propos. XIX. sed cujus demonstrationem, ne hic nimii simus, in aliam occasionem reservamus. LV. Duarum quantitatum indeterminatarum relationem unius ad alteram per seriem exprimere, ope assumtae seriei fictae instar quaesitae.