Latin · ~12 min
Lines 1.131-1.134
Jordanes, De summa temporum vel origine actibusque gentis Romanorum 1.131-134
Not analysed yet
227 Hactenus intra Taurum: nunc ulterius transgrediamur et quae patriae aut quibus subiugantibus populo Romano coniunctae sint, memorabimus. Anthiocus Syriae fortissimus rex magnum apparatum belli contra populum Romanum commovit. xxx milia si quidem armatorum currusque falcatos quam plures, elefantos innumeros turritos et ad instar murale in acie ordine sitos. Cui obvians Scipio Africani Scipionis frater in Asia ad Magnesiam civitatem commissoque proelio Anthiocus victus est, percussumque foedus cum Romanis ab Asia discessit et ultra Taurum ex senatus consilio regnare permissus est, filiosque eius in obsidato Romae deductos post patris obitum regnare genitali loco concessit. 228 Cilices cum Isauris piratae effecti et in mari magno saepe latrocinia concitantes a Servilio proconsule victi et prostrati sunt. Hic quoque Servilius primus Romanorum Tauri iugum pervium fecit triumphansque de eorum spoliis Isauricus Cilicusque vocatus est.
229 Cyprum Cato classe navigera directus invasit. Negantibus Cypriis habere se aliquid magnas illis opes repperit proscriptionibusque multavit. Quod non ferens Gnosius rex eorum veneno hausto semet occidit et sic Cyprus Romana facta provincia. Lybiam, id est Pentapolim, totam a primo illo Ptholomeo Romanis sub libertate concessam tamen resistentibus dehinc Appionis consilium Romano populo subdidit. Aegyptus omnis ab amicis Romanorum, id est Lagidis per Ptholomeos possessa. Post haec Cleopatra et Antonius iure proprio vindicantes et se et illa amittunt.
230 Montes vero Armeniae primum per Lucullum Romana arma viderunt, per quem et in Hosroine Saracinorum filarchi devicti Romanis se dediderunt. Mesopotamiamque idem ipse, Nitzebem quoque urbem invasit. Post quem Pompeius eadem loca ingrediens Romano confirmavit imperio. 231 Syriam Coelen iusto proelio Tigrane devicto invaserat. Arabaes et Palestini eodem Pompeio ductante devicti sunt.
232 Babylonii autem crebro concertantes sepenumero victi, numquam tamen ad integrum domiti sunt. Quos tamen primum Lucius Sylla proconsul sub Arsacem eorum regem devicit ab eoque rogatus per legatos pacem concessit. Secundo dum Lucius Lucullus a Pontico regno Tigranem Armeniae regem cum decem et octo milibus superatum expelleret, omnemque Armeniam invasam ad Mesopotamiam venit, ibi Nitziben cum fratre regis Parthorum cepit, aequa sorte Persidam cupiens devastare, nisi Pompeius a senatu directus ei advenisset successor. 233 Hic etenim Pompeius ilico veniens, mox nocturno proelio in minore Armenia super Mitridatem inruens, xlii milia armatorum eius prosternens castraque succendit. Vnde Mitridatis cum uxore et duobus satellitibus fugiens Bosforo venit nimiaque desperatione detentus venenum accepit. Sed dum nec sic mors ei accederet, alterum e duobus satellitem rogavit. ut se perimeret. 234 Pompeius autem maioris Armeniae regem dum persequeretur, cur Tigrani contra Romanos auxilium commodasset, ille in Artaxata urbe regno deposito ultro diademam suam Pompeio optulit; sed Pompeius pietate ductus ultro maiorem Armeniam ei concessit regnare, auferens ab eo Mesopotamiam et Syriam partemque Foenicis cum Armenia. Nam Bosforianis Colchisque Aristharcum regem Pompeius praeposuit Albanosque insequens Orodem regem eorum tertio superavit. Ad postremum rogatus pacem concessit. Hiberiam similiter cum Artace rege in deditionem excepit. 235 Saracenos Arabasque exuperans Hierosolimam Iudeae captivavit. Cum Persis foedus percusso, revertens Dafnensem agrum Antiochenis concessit ob nimiam loci amoenitatem pro munere.