Latin
Book 3, lines 3.1.746-3.1.755
Justinian, Codex 3.1.746-755
Not analysed yet
CJ. 3. 34. 10: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si tibi servitutem aquae deberi praeses animadverterit nec hactenus non utentem spatio temporis amisisse perspexerit, uti te iure proprio providebit. nam si hoc minime probetur, loco proprio facto opere dominus fundi continere aquam et facere, quominus ager tuus rigari possit, non prohibetur. *diocl. et maxim. aa. et cc. nymphidio. *<a 294 pp. xi k. febr. sirmi cc. conss. >
CJ. 3. 34. 11: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Per agrum quidem alienum, qui servitutem non debet, ire vel agere vicino minime licet: uti autem via publica nemo recte prohibetur. *diocl. et maxim. aa. et cc. aurelio. *<a 294 d. xi k. nov. sirmi cc. conss. >
CJ. 3. 34. 12: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non modus praediorum, sed servitus aquae ducendae terminum facit. *diocl. et maxim. aa. et cc. valeriae. *<a 294 pp. iii k. ian. nicomediae cc. conss. >
CJ. 3. 34. 13: Imperator Justinianus
Sicut usum fructum, qui non utendo per biennium in soli rebus, per annale autem tempus in mobilibus vel se moventibus deminuebatur, non passi sumus huiusmodi sustinere compendiosum interitum, sed et ei decennii vel viginti annorum dedimus spatium, ita et in ceteris servitutibus obtinendum esse censuimus, ut omnes servitutes non utendo amittantur non biennio, quia tantummodo soli rebus adnexae sunt, sed decennio contra praesentes vel viginti annorum spatio contra absentes, ut sit in omnibus huiusmodi rebus causa similis differentiis explosis. *iust. a. iohanni pp. *<a 531 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestae vv. cc. >
CJ. 3. 34. 14pr. : Imperator Justinianus
Cum talis quaestio in libris sabinianis vertebatur: quidam etenim pactus est cum suo vicino, ut liceat ei vel per se vel per suos homines per agrum vicini transitum facere iterque habere uno tantummodo per quinquennium die, quatenus ei licentia sit in suam silvam inde transire et arbores excidere vel facere, quidquid ei fuerit visum, et quaerebatur, quando huiusmodi servitus non utendo amittitur ,et quidam putaverunt, si in primo vel secundo quinquennio per eam viam non itum est, eandem servitutem penitus tolli quasi per biennium ea non utendo deperdita, singulo die quinquennii pro anno numerando, aliis aliam sententiam eligentibus, nobis placuit ita causam dirimere, ut, quia iam per legem latam a nobis prospectum est, ne servitutes per biennium non utendo depereant, sed per decem v el viginti annorum curricula, et in proposita specie ,si per quattuor quinquennia nec uno die vel ipse vel homines eius eadem servitute usi sunt, tunc eam penitus amittat viginti annorum desidia. qui enim in tam longo prolixoque spatio suum ius minime consecutus est, sera paenitentia ad pristinam servitutem reverti desiderat. *iust. a. iohanni pp. *<a 531 d. xi k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestae vv. cc. >