Latin
Book 10, lines 10.1.1-10.1.30
Justinian, Digesta 10.1.1-30
Not analysed yet
LIBER DECIMUS
Dig. 10. 1. 0. Finium regundorum.
Dig. 10. 2. 0. Familiae erciscundae.
Dig. 10. 3. 0. Communi dividundo.
Dig. 10. 4. 0. Ad exhibendum.
Dig. 10. 1. 0. Finium regundorum.
Dig. 10. 1. 1
Paulus 23 ad ed.
Finium regundorum actio in personam est, licet pro vindicatione rei est.
Dig. 10. 1. 2pr.
Ulpianus 19 ad ed.
Haec actio pertinet ad praedia rustica, quamvis aedificia interveniant: neque enim multum interest, arbores quis in confinio an aedificium ponat.
Dig. 10. 1. 2. 1
Ulpianus 19 ad ed.
Iudici finium regundorum permittitur, ut, ubi non possit dirimere fines, adiudicatione controversiam dirimat: et si forte amovendae veteris obscuritatis gratia per aliam regionem fines dirigere iudex velit, potest hoc facere per adiudicationem et condemnationem.
Dig. 10. 1. 3
Gaius 7 ad ed. provinc.
Quo casu opus est, ut ex alterutrius praedio alii adiudicandum sit, quo nomine is cui adiudicatur in vicem pro eo quod ei adiudicatur certa pecunia condemnandus est.
Dig. 10. 1. 4pr.
Paulus 23 ad ed.
Sed et loci unius controversia in partes res scindi adiudicationibus potest, prout cuiusque dominium in eo loco iudex compererit.
Dig. 10. 1. 4. 1
Paulus 23 ad ed.
In iudicio finium regundorum etiam eius ratio fit quod interest. quid enim si quis aliquam utilitatem ex eo loco percepit, quem vicini esse appareat? non inique damnatio eo nomine fiet. sed et si mensor ab altero solo conductus sit, condemnatio erit facienda eius, qui non conduxit, in partem mercedis.
Dig. 10. 1. 4. 2
Paulus 23 ad ed.
Post litem autem contestatam etiam fructus venient in hoc iudicio: nam et culpa et dolus exinde praestantur: sed ante iudicium percepti non omnimodo hoc in iudicium venient: aut enim bona fide percepit, et lucrari eum oportet, si eos consumpsit, aut mala fide, et condici oportet.
Dig. 10. 1. 4. 3
Paulus 23 ad ed.
Sed et si quis iudici non pareat in succidenda arbore vel aedificio in fine posito deponendo parteve eius, condemnabitur.