Latin
Book 10, lines 10.1.52-10.1.84
Justinian, Digesta 10.1.52-84
Not analysed yet
Dig. 10. 1. 4. 11
Paulus 23 ad ed.
Sive flumen sive via publica intervenit, confinium non intellegitur, et ideo finium regundorum agi non potest,
Dig. 10. 1. 5
Paulus 15 ad sab.
Quia magis in confinio meo via publica vel flumen sit quam ager vicini.
Dig. 10. 1. 6
Paulus 23 ad ed.
Sed si rivus privatus intervenit, finium regundorum agi potest.
Dig. 10. 1. 7
Modestinus 11 pand.
De modo agrorum arbitri dantur et is, qui maiorem locum in territorio habere dicitur, ceteris, qui minorem locum possident, integrum locum adsignare compellitur: idque ita rescriptum est.
Dig. 10. 1. 8pr.
Ulpianus 6 opin.
Si irruptione fluminis fines agri confudit inundatio ideoque usurpandi quibusdam loca, in quibus ius non habent, occasionem praestat, praeses provinciae alieno eos abstinere et domino suum restitui terminosque per mensorem declarari iubet.
Dig. 10. 1. 8. 1
Ulpianus 6 opin.
Ad officium de finibus cognoscentis pertinet mensores mittere et per eos dirimere ipsam finium quaestionem, ut aequum est, si ita res exigit, oculisque suis subiectis locis.
Dig. 10. 1. 9
Iulianus 8 Dig.
Iudicium finium regundorum manet, quamvis socii communi dividundo egerint vel alienaverint fundum.
Dig. 10. 1. 10
Iulianus 51 Dig.
Iudicium communi dividundo, familiae erciscundae, finium regundorum tale est, ut in eo singulae personae duplex ius habeant agentis et eius quocum agitur.
Dig. 10. 1. 11
Papinianus 2 resp.
In finalibus quaestionibus vetera monumenta census auctoritas ante litem inchoatam ordinati sequenda est, modo si non varietate successionum et arbitrio possessorum fines additis vel detractis agris postea permutatos probetur.
Dig. 10. 1. 12
Paulus 3 resp.
Eos terminos, quantum ad dominii quaestionem pertinet, observari oportere fundorum, quos demonstravit is, qui utriusque praedii dominus fuit, cum alterum eorum venderet: non enim termini, qui singulos fundos separabant, observari debent, sed demonstratio adfinium novos fines inter fundos constituere.
Dig. 10. 1. 13
Gaius 4 ad l. xii tab.
Sciendum est in actione finium regundorum illud observandum esse, quod ad exemplum quodammodo eius legis scriptum est, quam athenis solonem dicitur tulisse: nam illic ita est: ean tis ahimasian par' allotriw xwriw orugy, ^orutty^ ton horon my parabainein: ean teixion, poda apoleipein: ean de oikyma, duo podas. ean de tafon y bovron orutty, hoson to bavos y, tosouton apoleipein: ean de frear, orguian. elaian de kai sukyn ennea podas apo tou allotriou futeuein ta de alla dendra pente podas.