Latin
Book 11, lines 11.1.101-11.1.124
Justinian, Digesta 11.1.101-124
Not analysed yet
Dig. 11. 1. 11. 9
Ulpianus 22 ad ed.
Qui interrogatus responderit, sic tenetur quasi ex contractu obligatus pro quo pulsabitur, dum ab adversario interrogatur: sed et si a praetore fuerit interrogatus, nihil facit praetoris auctoritas, sed ipsius responsum sive mendacium.
Dig. 11. 1. 11. 10
Ulpianus 22 ad ed.
Qui iusto errore ductus negaverit se heredem, venia dignus est.
Dig. 11. 1. 11. 11
Ulpianus 22 ad ed.
Sed et si quis sine dolo malo, culpa tamen responderit, dicendum erit absolvi eum debere, nisi culpa dolo proxima sit.
Dig. 11. 1. 11. 12
Ulpianus 22 ad ed.
Celsus scribit licere responsi paenitere, si nulla captio ex eius paenitentia sit actoris: quod verissimum mihi videtur, maxime si quis postea plenius instructus quid faciat, instrumentis vel epistulis amicorum iuris sui edoctus.
Dig. 11. 1. 12pr.
Paulus 17 ad ed.
Si filius, qui abstinuit se paterna hereditate, in iure interrogatus responderit se heredem esse, tenebitur: nam ita respondendo pro herede gessisse videtur. sin autem filius, qui se abstinuit, interrogatus tacuerit, succurrendum est ei: quia hunc qui abstinuit praetor non habet heredis loco.
Dig. 11. 1. 12. 1
Paulus 17 ad ed.
Exceptionibus, quae institutis in iudicio contra reos actionibus opponuntur, etiam is uti potest, qui ex sua responsione convenitur, veluti pacti conventi, rei iudicatae et ceteris.
Dig. 11. 1. 13pr.
Paulus 2 ad plaut.
Confessionibus falsis respondentes ita obligantur, si eius nomine, de quo quis interrogatus sit, cum aliquo sit actio, quia quae cum alio actio esset, si dominus esset, in nosmet confessione nostra conferimus. et si eum, qui in potestate patris esset, respondissem filium meum esse, ita me obligari, si aetas eius pateretur, ut filius meus esse possit, quia falsae confessiones naturalibus convenire deberent. propter quae fiat, ut patris familias nomine respondendo non obliger.
Dig. 11. 1. 13. 1
Paulus 2 ad plaut.
Eum, qui patrem familias suum esse responderit servum, non teneri noxali actione: ac ne, si bona fide liber homo mihi serviat, mecum noxali iudicio agi potest et, si actum fuerit, manebit integra actio cum ipso qui admisit.