Latin
Book 11, lines 11.1.158-11.1.183
Justinian, Digesta 11.1.158-183
Not analysed yet
Dig. 11. 1. 20. 2
Paulus 2 quaest.
Idem et si damni infecti caveamus: nam et hic respondere debet, quota ex parte eius sit praedium, ut ad eam partem stipulationem accomodemus: poena autem non repromittentis haec est, ut in possessionem eamus, et ideo eo pertinet scire an possideat.
Dig. 11. 1. 21
Ulpianus 22 ad ed.
Ubicumque iudicem aequitas moverit, aeque oportere fieri interrogationem dubium non est.
Dig. 11. 1. 22
Scaevola 4 Dig.
Procuratore caesaris ob debitum fiscale interrogante unus ex filiis, qui nec bonorum possessionem acceperat nec heres erat, respondit se heredem esse: an quasi interrogatoria creditoribus ceteris teneatur? respondit ab his, qui in iure non interrogassent, ex responso suo conveniri non posse.
Dig. 11. 2. 0. De quibus rebus ad eundem iudicem eatur.
Dig. 11. 2. 1
Pomponius 13 ad sab.
Si inter plures familiae erciscundae agetur et inter eosdem communi dividundo aut finium regundorum, eundem iudicem sumendum: praeterea, quo facilius coire coheredes vel socii possunt, in eundem locum omnium praesentiam fieri oportet.
Dig. 11. 2. 2
Papinianus 2 quaest.
Cum ex pluribus tutoribus unus, quod ceteri non sint idonei, convenitur, postulante eo omnes ad eundem iudicem mittuntur: et hoc rescriptis principum continetur.
Dig. 11. 3. 0. De servo corrupto.
Dig. 11. 3. 1pr.
Ulpianus 23 ad ed.
Ait praetor: "qui servum servam alienum alienam recepisse persuasisseve quid ei dicetur dolo malo, quo eum eam deteriorem faceret, in eum quanti ea res erit in duplum iudicium dabo. "
Dig. 11. 3. 1. 1
Ulpianus 23 ad ed.
Qui bona fide servum emit, hoc edicto non tenebitur, quia nec ipse poterit servi corrupti agere, quia nihil eius interest servum non corrumpi: et sane, si quis hoc admiserit, eveniet, ut duobus actio servi corrupti competat, quod est absurdum. sed nec eum, cui bona fide homo liber servit, hanc actionem posse exercere opinamur.
Dig. 11. 3. 1. 2
Ulpianus 23 ad ed.
Quod autem praetor ait "recepisse", ita accipimus, si susceperit servum alienum ad se: et est proprie recipere refugium abscondendi causa servo praestare vel in suo agro vel in alieno loco aedificiove.