Latin
Book 12, lines 12.1.968-12.1.994
Justinian, Digesta 12.1.968-994
Not analysed yet
Quod pupillus sine tutoris auctoritate stipulanti promiserit solverit, repetitio est, quia nec natura debet.
Dig. 12. 6. 42
Ulpianus 68 ad ed.
Poenae non solent repeti, cum depensae sunt.
Dig. 12. 6. 43
Paulus 3 ad plaut.
Si quis iurasset se dare non oportere, ab omni contentione discedetur atque ita solutam pecuniam repeti posse dicendum est.
Dig. 12. 6. 44
Paulus 14 ad plaut.
Repetitio nulla est ab eo qui suum recepit, tametsi ab alio quam vero debitore solutum est.
Dig. 12. 6. 45
Iavolenus 2 ex plaut.
Si is, qui hereditatem vendidit et emptori tradidit, id, quod sibi mortuus debuerat, non retinuit, repetere poterit, quia plus debito solutum per condictionem recte recipietur.
Dig. 12. 6. 46
Iavolenus 4 ex plaut.
Qui heredis nomine legata non debita ex nummis ipsius heredis solvit, ipse quidem repetere non potest: sed si ignorante herede nummos eius tradidit, dominus, ait, eos recte vindicabit. eadem causa rerum corporalium est.
Dig. 12. 6. 47
Celsus 6 Dig.
Indebitam pecuniam per errorem promisisti: eam qui pro te fideiusserat solvit. ego existimo, si nomine tuo solverit fideiussor, te fideiussori, stipulatorem tibi obligatum fore: nec exspectandum est, ut ratum habeas, quoniam potes videri id ipsum mandasse, ut tuo nomine solveretur: sin autem fideiussor suo nomine solverit quod non debebat, ipsum a stipulatore repetere posse, quoniam indebitam iure gentium pecuniam solvit: quo minus autem consequi poterit ab eo cui solvit, a te mandati iudicio consecuturum, si modo per ignorantiam petentem exceptione non summoverit.
Dig. 12. 6. 48
Celsus 6 Dig.
Qui promisit, si aliquid a se factum sit vel cum aliquid factum sit, dare se decem, si, priusquam id factum fuerit, quod promisit dederit, non videbitur fecisse quod promisit atque ideo repetere potest.
Dig. 12. 6. 49
Modestinus 3 reg.
His solis pecunia condicitur, quibus quoquo modo soluta est, non quibus proficit.
Dig. 12. 6. 50
Pomponius 5 ad q. muc.