Latin
Book 14, lines 14.1.206-14.1.244
Justinian, Digesta 14.1.206-244
Not analysed yet
Dig. 14. 3. 2
Gaius 9 ad ed. provinc.
Eo nomine, quo institor contraxit, si modo aliter rem suam servare non potest.
Dig. 14. 3. 3
Ulpianus 28 ad ed.
Institor appellatus est ex eo, quod negotio gerendo instet: nec multum facit, tabernae sit praepositus an cuilibet alii negotiationi,
Dig. 14. 3. 4
Paulus 30 ad ed.
Cum interdum etiam ad homines honestos adferant merces et ibi vendant. nec mutat causam actionis locus vendendi emendive, cum utroque modo verum sit institorem emisse aut vendidisse.
Dig. 14. 3. 5pr.
Ulpianus 28 ad ed.
Cuicumque igitur negotio praepositus sit, institor recte appellabitur.
Dig. 14. 3. 5. 1
Ulpianus 28 ad ed.
Nam et servius libro primo ad brutum ait, si quid cum insulario gestum sit vel eo, quem quis aedificio praeposuit vel frumento coemendo, in solidum eum teneri.
Dig. 14. 3. 5. 2
Ulpianus 28 ad ed.
Labeo quoque scripsit, si quis pecuniis faenerandis, agris colendis, mercaturis redempturisque faciendis praeposuerit, in solidum eum teneri.
Dig. 14. 3. 5. 3
Ulpianus 28 ad ed.
Sed et si in mensa habuit quis servum praepositum, nomine eius tenebitur.
Dig. 14. 3. 5. 4
Ulpianus 28 ad ed.
Sed etiam eos institores dicendos placuit, quibus vestiarii vel lintearii dant vestem circumferendam et distrahendam, quos volgo circitores appellamus.
Dig. 14. 3. 5. 5
Ulpianus 28 ad ed.
Sed et muliones quis proprie institores appellet,
Dig. 14. 3. 5. 6
Ulpianus 28 ad ed.
Item fullonum et sarcinatorum praepositus. stabularii quoque loco institorum habendi sunt.
Dig. 14. 3. 5. 7
Ulpianus 28 ad ed.
Sed et si tabernarius servum suum peregre mitteret ad merces comparandas et sibi mittendas, loco institoris habendum labeo scripsit.
Dig. 14. 3. 5. 8
Ulpianus 28 ad ed.
Idem ait, si libitinarius servum pollinctorem habuerit isque mortuum spoliaverit, dandam in eum quasi institoriam actionem, quamvis et furti et iniuriarum actio competeret.
Dig. 14. 3. 5. 9
Ulpianus 28 ad ed.
Idem labeo ait: si quis pistor servum suum solitus fuit in certum locum mittere ad panem vendendum, deinde is pecunia accepta praesenti, ut per dies singulos eis panem praestaret, conturbaverit, dubitari non oportet, quin, si permisit ei ita dari summas, teneri debeat.