Latin
Book 14, lines 14.1.405-14.1.434
Justinian, Digesta 14.1.405-434
Not analysed yet
Dig. 14. 4. 3. 2
Ulpianus 29 ad ed.
Sed et si ipsius pupilli dolo factum sit, si eius aetatis sit, ut doli capax sit, efficere ut teneatur, quamvis scientia eius non sufficiat ad negotiationem. quid ergo est? scientia quidem tutoris et curatoris debet facere locum huic actioni: dolus autem quatenus noceat, ostendi.
Dig. 14. 4. 4
Paulus 30 ad ed.
Si pupillus, cuius tutor scierit, pubes factus vel furiosus sanae mentis dolum admittant, tenentur ex hoc edicto.
Dig. 14. 4. 5pr.
Ulpianus 29 ad ed.
Procuratoris autem scientiam et dolum nocere debere domino neque pomponius dubitat nec nos dubitamus.
Dig. 14. 4. 5. 1
Ulpianus 29 ad ed.
Si vicarius servi mei negotietur, si quidem me sciente, tributoria tenebor, si me ignorante, ordinario sciente, de peculio eius actionem dandam pomponius libro sexagensimo scripsit, nec deducendum ex vicarii peculio, quod ordinario debetur, cum id quod mihi debetur deducatur. sed si uterque scierimus, et tributoriam et de peculio actionem competere ait, tributoriam vicarii nomine, de peculio vero ordinarii: eligere tamen debere agentem, qua potius actione experiatur, sic tamen, ut utrumque tribuatur et quod mihi et quod servo debetur, cum, si servus ordinarius ignorasset, deduceretur integrum, quod ei a vicario debetur.
Dig. 14. 4. 5. 2
Ulpianus 29 ad ed.
Sed et si ancilla negotiabitur, admittendam tributoriam dicimus.
Dig. 14. 4. 5. 3
Ulpianus 29 ad ed.
Item parvi refert, cum ipso servo contrahatur an cum institore eius.
Dig. 14. 4. 5. 4
Ulpianus 29 ad ed.
"mercis nomine" merito adicitur, ne omnis negotiatio cum eo facta tributoriam inducat.
Dig. 14. 4. 5. 5
Ulpianus 29 ad ed.
Per hanc actionem tribui iubetur, quod ex ea merce et quod eo nomine receptum est.
Dig. 14. 4. 5. 6
Ulpianus 29 ad ed.
In tributum autem vocantur, qui in potestate habent, cum creditoribus mercis.
Dig. 14. 4. 5. 7
Ulpianus 29 ad ed.
Sed est quaesitum, dominus utrum ita demum partietur ex merce, si quid ei mercis nomine debeatur, an vero et si ex alia causa. et labeo ait, ex quacumque causa ei debeatur, parvique referret, ante mercem an postea ei debere quid servus coeperit: sufficere enim, quod privilegium deductionis perdidit.