Latin
Book 15, lines 15.1.685-15.1.717
Justinian, Digesta 15.1.685-717
Not analysed yet
Dig. 15. 4. 1. 2
Ulpianus 29 ad ed.
Sed ego quaero, an revocare hoc iussum antequam credatur possit: et puto posse, quemadmodum si mandasset et postea ante contractum contraria voluntate mandatum revocasset et me certiorasset.
Dig. 15. 4. 1. 3
Ulpianus 29 ad ed.
Sed et si mandaverit pater dominusve, videtur iussisse.
Dig. 15. 4. 1. 4
Ulpianus 29 ad ed.
Sed et si servi chirographo subscripserit dominus, tenetur quod iussu.
Dig. 15. 4. 1. 5
Ulpianus 29 ad ed.
Quid ergo si fideiusserit pro servo? ait Marcellus non teneri quod iussu: quasi extraneus enim intervenit: neque hoc dicit ideo, quod tenetur ex causa fideiussionis, sed quia aliud est iubere, aliud fideiubere: denique idem scribit, etsi inutiliter fideiusserit, tamen eum non obligari quasi iusserit, quae sententia verior est.
Dig. 15. 4. 1. 6
Ulpianus 29 ad ed.
Si ratum habuerit quis quod servus eius gesserit vel filius, quod iussu actio in eos datur.
Dig. 15. 4. 1. 7
Ulpianus 29 ad ed.
Si pupillus dominus iusserit, utique non tenetur, nisi tutore auctore iussit.
Dig. 15. 4. 1. 8
Ulpianus 29 ad ed.
Si iussu fructuarii erit cum servo contractum, item eius cui bona fide servit, Marcellus putat quod iussu dandam in eos actionem: quam sententiam et ego probo.
Dig. 15. 4. 1. 9
Ulpianus 29 ad ed.
Si curatore adulescentis vel furiosi vel prodigi iubente cum servo contractum sit, putat labeo dandam quod iussu actionem in eos quorum servus fuerit: idem et in vero procuratore. sed si procurator verus non sit, in ipsum potius dandam actionem idem labeo ait.
Dig. 15. 4. 2pr.
Paulus 30 ad ed.
Si tutoris iussu servo pupilli creditum sit, puto, si ex utilitate pupilli fuerit creditum, in pupillum esse dandam actionem "quod iussit tutor".
Dig. 15. 4. 2. 1
Paulus 30 ad ed.
Si iussu domini ancillae vel iussu patris filiae creditum sit, danda est in eos quod iussu actio.
Dig. 15. 4. 2. 2
Paulus 30 ad ed.
Si iussu meo cum alieno servo contractum fuerit eumque postea redemero, quod iussu non tenebor, ne actio, quae ab initio inutilis fuerit, eventu confirmetur.