Latin
Book 16, lines 16.1.922-16.1.951
Justinian, Digesta 16.1.922-951
Not analysed yet
Dig. 16. 2. 11
Ulpianus 32 ad ed.
Cum alter alteri pecuniam sine usuris, alter usurariam debet, constitutum est a divo severo concurrentis apud utrumque quantitatis usuras non esse praestandas.
Dig. 16. 2. 12
Ulpianus 64 ad ed.
Idem iuris est non solum in privatis, verum etiam in causa fisci constitutum. sed et si invicem sit usuraria pecunia, diversae tamen sint usurae, compensatio nihilo minus locum habet eius quod invicem debetur.
Dig. 16. 2. 13
Ulpianus 66 ad ed.
Quod labeo ait, non est sine ratione, ut, si cui petitioni specialiter destinata est compensatio, in ceteris non obiciatur.
Dig. 16. 2. 14
Iavolenus 15 ex cass.
Quaecumque per exceptionem peremi possunt, in compensationem non veniunt.
Dig. 16. 2. 15
Iavolenus 2 epist.
Pecuniam certo loco titio dari stipulatus sum: is petit a me quam ei debeo pecuniam: quaero, an hoc quoque pensandum sit, quanti mea interfuit certo loco dari. respondit: si titius petit, eam quoque pecuniam, quam certo loco promisit, in compensationem deduci oportet, sed cum sua causa, id est ut ratio habeatur, quanti titii interfuerit eo loco quo convenerit pecuniam dari.
Dig. 16. 2. 16pr.
Papinianus 3 quaest.
Cum militi castrensium bonorum alius, ceterorum alius heres exstitit et debitor alteri heredum obligatus vult compensare quod ab alio debetur, non audietur.
Dig. 16. 2. 16. 1
Papinianus 3 quaest.
Cum intra diem ad iudicati exsecutionem datum iudicatus titio agit cum eodem titio, qui et ipse pridem illi iudicatus est, compensatio admittetur: aliud est enim diem obligationis non venisse, aliud humanitatis gratia tempus indulgeri solutionis.
Dig. 16. 2. 17
Papinianus 1 resp.
Ideo condemnatus, quod artiorem annonam aedilitatis tempore praebuit, frumentariae pecuniae debitor non videbitur, et ideo compensationem habebit.
Dig. 16. 2. 18pr.
Papinianus 3 resp.
In rem suam procurator datus post litis contestationem, si vice mutua conveniatur, aequitate compensationis utetur.
Dig. 16. 2. 18. 1
Papinianus 3 resp.
Creditor compensare non cogitur quod alii quam debitori suo debet, quamvis creditor eius pro eo, qui convenitur ob debitum proprium, velit compensare.