Latin
Book 17, lines 17.1.642-17.1.670
Justinian, Digesta 17.1.642-670
Not analysed yet
Dig. 17. 2. 15
Pomponius 13 ad sab.
Vel quod ea re frui non liceat, cuius gratia negotiatio suscepta sit?
Dig. 17. 2. 16pr.
Ulpianus 30 ad sab.
Idemque erit dicendum, si socius renuntiaverit societati, qui rei publicae causa diu et invitus sit afuturus: quamvis nonnumquam ei obici possit, quia potuit et per alium societatem administrare vel socio committere: sed hoc non alias, nisi valde sit idoneus socius aut facilis afuturo etiam per alium societatis administratio.
Dig. 17. 2. 16. 1
Ulpianus 30 ad sab.
Qui igitur paciscitur ne dividat, nisi aliqua iusta ratio intercedat, nec vendere poterit, ne alia ratione efficiat, ut dividatur. sed sane potest dici venditionem quidem non impediri, sed exceptionem adversus emptorem locum habere, si ante dividat, quam divideret is qui vendidit.
Dig. 17. 2. 17pr.
Paulus 6 ad sab.
Sed et socius qui alienaverit contra pactionem accipit committit et tenetur societatis aut communi dividundo iudicio.
Dig. 17. 2. 17. 1
Paulus 6 ad sab.
Si absenti renuntiata societas sit, quoad is scierit, quod is adquisivit qui renuntiavit in commune redigi, detrimentum autem solius eius esse qui renuntiaverit: sed quod absens adquisiit, ad solum eum pertinere, detrimentum ab eo factum commune esse.
Dig. 17. 2. 17. 2
Paulus 6 ad sab.
In societate autem coeunda nihil attinet de renuntiatione cavere, quia ipso iure societatis intempestiva renuntiatio in aestimationem venit.
Dig. 17. 2. 18
Pomponius 13 ad sab.
Si servus societatem coierit, non sufficiet, si iubeatur a domino servus abire a societate, sed socio renuntiandum est.
Dig. 17. 2. 19
Ulpianus 30 ad sab.
Qui admittitur socius, ei tantum socius est qui admisit, et recte: cum enim societas consensu contrahatur, socius mihi esse non potest quem ego socium esse nolui. quid ergo si socius meus eum admisit? ei soli socius est.
Dig. 17. 2. 20
Ulpianus 31 ad ed.
(nam socii mei socius meus socius non est)
Dig. 17. 2. 21
Ulpianus 30 ad sab.