Latin
Book 2, lines 2.1.287-2.1.312
Justinian, Digesta 2.1.287-312
Not analysed yet
Communis libertus licet plurium sit, debet a praetore petere, ut ei liceat vel quendam ex patronis in ius vocare, ne in poenam incidat ex edicto praetoris.
Dig. 2. 4. 24
Ulpianus 5 ad ed.
In eum, qui adversus ea fecerit, quinquaginta aureorum iudicium datur: quod nec heredi nec in heredem nec ultra annum datur.
Dig. 2. 4. 25
Modestinus 1 de poen.
Si sine venia edicti impetrata libertus patronum in ius vocaverit, ex querella patroni vel supradictam poenam, id est quinquaginta aureos dat vel a praefecto urbi quasi inofficiosus castigatur, si inopia dinoscitur laborare.
Dig. 2. 5. 0. Si quis in ius vocatus non ierit sive quis eum vocaverit, quem ex edicto non debuerit.
Dig. 2. 5. 1
Ulpianus 1 ad ed.
Si quis in ius vocatus fideiussorem dederit in iudicio sistendi causa non suppositum iurisdictioni illius, ad quem vocatur, pro non dato fideiussor habetur, nisi suo privilegio specialiter renuntiaverit.
Dig. 2. 5. 2pr.
Paulus 1 ad ed.
Ex quacumque causa ad praetorem vel alios, qui iurisdictioni praesunt, in ius vocatus venire debet, ut hoc ipsum sciatur, an iurisdictio eius sit.
Dig. 2. 5. 2. 1
Paulus 1 ad ed.
Si quis in ius vocatus non ierit, ex causa a competenti iudice multa pro iurisdictione iudicis damnabitur: rusticitati enim hominis parcendum erit: item si nihil intersit actoris eo tempore in ius adversarium venisse, remittit praetor poenam, puta quia feriatus dies fuit.
Dig. 2. 5. 3
Ulpianus 47 ad sab.
Cum quis in iudicio sisti promiserit neque adiecerit poenam, si status non esset: incerti cum eo agendum esse in id quod interest verissimum est, et ita celsus quoque scribit.
Dig. 2. 6. 0. In ius vocati ut eant aut satis vel cautum dent.
Dig. 2. 6. 1
Paulus 1 ad ed.
Edicto cavetur, ut fideiussor iudicio sistendi causa datus pro rei qualitate locuples detur exceptis necessariis personis: ibi enim qualemcumque accipi iubet: veluti pro parente patrono,
Dig. 2. 6. 2
Callistratus 1 ad ed. monit.