Latin
Book 2, lines 2.1.889-2.1.909
Justinian, Digesta 2.1.889-909
Not analysed yet
Dig. 2. 14. 7. 7
Ulpianus 4 ad ed.
Ait praetor: "pacta conventa, quae neque dolo malo, neque adversus leges plebis scita senatus consulta decreta edicta principum, neque quo fraus cui eorum fiat facta erunt, servabo."
Dig. 2. 14. 7. 8
Ulpianus 4 ad ed.
Pactorum quaedam in rem sunt, quaedam in personam. in rem sunt, quotiens generaliter paciscor ne petam: in personam, quotiens ne a persona petam, id est ne a lucio titio petam. utrum autem in rem an in personam pactum factum est, non minus ex verbis quam ex mente convenientium aestimandum est: plerumque enim, ut pedius ait, persona pacto inseritur, non ut personale pactum fiat, sed ut demonstretur, cum quo pactum factum est.
Dig. 2. 14. 7. 9
Ulpianus 4 ad ed.
Dolo malo ait praetor pactum se non servaturum. dolus malus fit calliditate et fallacia: et ut ait pedius, dolo malo pactum fit, quotiens circumscribendi alterius causa aliud agitur et aliud agi simulatur.
Dig. 2. 14. 7. 10
Ulpianus 4 ad ed.
Sed si fraudandi causa pactum factum dicatur, nihil praetor adicit: sed eleganter labeo ait hoc aut iniquum esse, aut supervacuum. iniquum, si quod semel remisit creditor debitori suo bona fide, iterum hoc conetur destruere: supervacuum, si deceptus hoc fecerit, inest enim dolo et fraus.
Dig. 2. 14. 7. 11
Ulpianus 4 ad ed.
Sive autem ab initio dolo malo pactum factum est sive post pactum dolo malo aliquid factum est, nocebit exceptio propter haec verba edicti "neque fiat".
Dig. 2. 14. 7. 12
Ulpianus 4 ad ed.
Quod fere novissima parte pactorum ita solet inseri "rogavit titius, spopondit maevius", haec verba non tantum pactionis loco accipiuntur, sed etiam stipulationis: ideoque ex stipulatu nascitur actio, nisi contrarium specialiter adprobetur, quod non animo stipulantium hoc factum est, sed tantum paciscentium.
Dig. 2. 14. 7. 13
Ulpianus 4 ad ed.
Si paciscar, ne pro iudicati vel incensarum aedium agatur, hoc pactum valet.