Latin
Book 20, lines 20.1.1-20.1.23
Justinian, Digesta 20.1.1-23
Not analysed yet
LIBER VICESIMUS
Dig. 20. 1. 0. De pignoribus et hypothecis et qualiter ea contrahantur et de pactis eorum.
Dig. 20. 2. 0. In quibus causis pignus vel hypotheca tacite contrahitur.
Dig. 20. 3. 0. Quae res pignori vel hypothecae datae olbigari non possunt.
Dig. 20. 4. 0. Qui potiores in pignore vel hypotheca habeantur et de his qui in priorum creditorum locum succedunt.
Dig. 20. 5. 0. De distractione pignorum et hypothecarum.
Dig. 20. 6. 0. Quibus modis pignus vel hypotheca solvitur.
Dig. 20. 1. 0. De pignoribus et hypothecis et qualiter ea contrahantur et de pactis eorum.
Dig. 20. 1. 1pr.
Papinianus 11 resp.
Conventio generalis in pignore dando bonorum vel postea quaesitorum recepta est: in speciem autem alienae rei collata conventione, si non fuit ei qui pignus dabat debita, postea debitori dominio quaesito difficilius creditori, qui non ignoravit alienum, utilis actio dabitur, sed facilior erit possidenti retentio.
Dig. 20. 1. 1. 1
Papinianus 11 resp.
Servo pignori dato peculium eius creditor citra conventionem specialiter super eo conceptam frustra distrahit, nec interest, quando servus domino peculium adquisierat.
Dig. 20. 1. 1. 2
Papinianus 11 resp.
Cum praedium pignori daretur, nominatim, ut fructus quoque pignori essent, convenit. eos consumptos bona fide emptor utili serviana restituere non cogetur: pignoris etenim causam nec usucapione peremi placuit, quoniam quaestio pignoris ab intentione dominii separatur: quod in fructibus dissimile est, qui numquam debitoris fuerunt.
Dig. 20. 1. 1. 3
Papinianus 11 resp.
Pacto placuit, ut ad diem usuris non solutis fructus hypothecarum usuris compensarentur fini legitimae usurae. quamvis exordio minores in stipulatum venerint, non esse tamen irritam conventionem placuit, cum ad diem minore faenore non soluto legitimae maiores usurae stipulanti recte promitti potuerunt.
Dig. 20. 1. 1. 4
Papinianus 11 resp.
Cum praedium uxor viro donasset idque praedium vir pignori dedisset, post divortium mulier possessionem praedii sui reciperavit et idem praedium ob debitum viri pignori dedit. in ea dumtaxat pecunia recte pignus a muliere contractum apparuit, quam offerre viro debuit meliore praedio facto, scilicet si maiores sumptus quam fructus fuissent, quos vir ex praedio percepit: etenim in ea quantitate proprium mulier negotium gessisse, non alienum suscepisse videtur.