Latin
Book 3, lines 3.1.336-3.1.369
Justinian, Digesta 3.1.336-369
Not analysed yet
Ulpianus 9 ad ed.
Post litem autem contestatam reus qui procuratorem dedit mutare quidem eum vel in se litem transferre a vivo procuratore vel in civitate manente potest, causa tamen prius cognita.
Dig. 3. 3. 17. 1
Ulpianus 9 ad ed.
Non solum autem ipsi qui dedit procuratorem hoc permittitur, sed etiam heredi eius et ceteris successoribus.
Dig. 3. 3. 17. 2
Ulpianus 9 ad ed.
In causae autem cognitione non solum haec versantur, quae supra diximus in procuratore non compellendo suscipere iudicium, verum et aetas.
Dig. 3. 3. 18
Modestinus 10 pand.
Aut religionis beneficium.
Dig. 3. 3. 19
Ulpianus 9 ad ed.
Item si suspectus sit procurator aut in vinculis aut in hostium praedonumve potestate,
Dig. 3. 3. 20
Paulus 8 ad ed.
Vel iudicio publico privatove vel valetudine vel maiore re sua distringatur.
Dig. 3. 3. 21
Gaius 3 ad ed. provinc.
Vel exilio, vel si latitet, vel inimicus postea fiat,
Dig. 3. 3. 22
Paulus 8 ad ed.
Aut adfinitate aliqua adversario iungatur, vel heres ei existat,
Dig. 3. 3. 23
Ulpianus 9 ad ed.
Aut longa peregrinatio et aliae similes causae impedimento sint,
Dig. 3. 3. 24
Paulus 8 ad ed.
Mutari debebit vel ipso procuratore postulante.
Dig. 3. 3. 25
Ulpianus 9 ad ed.
Quae omnia non solum ex parte rei, sed etiam in persona actoris observabuntur. sed si adversarius vel ipse procurator dicat dominum mentiri, apud praetorem haec finiri oportet. nec ferendus est procurator qui sibi adserit procurationem: nam hoc ipso suspectus est qui operam suam ingerit invito. nisi forte purgare magis convicium quam procurationem exsequi maluit. et hactenus erit audiendus, si dicat se procuratione quidem carere velle, sed si id inlaesa existimatione sua fiat: ceterum ferendus erit pudorem suum purgans. plane si dicat in rem suam se procuratorem datum et hoc probaverit, non debet carere propria lite. item si retentione aliqua procurator uti velit, non facile ab eo lis erit transferenda,
Dig. 3. 3. 26
Paulus 8 ad ed.