Latin
Book 4, lines 4.1.410-4.1.433
Justinian, Digesta 4.1.410-433
Not analysed yet
Dig. 4. 3. 24
Ulpianus 11 ad ed.
Si dolo acciderit eius, qui verba faciebat pro eo, qui de libertate contendebat, quo minus praesente adversario secundum libertatem pronuntietur, puto statim de dolo dandam in eum actionem, quia semel pro libertate dictam sententiam retractari non oportet.
Dig. 4. 3. 25
Paulus 11 ad ed.
Cum a te pecuniam peterem eoque nomine iudicium acceptum est, falso mihi persuasisti, tamquam eam pecuniam servo meo aut procuratori solvisses, eoque modo consecutus es, ut consentiente me absolveris: quaerentibus nobis, an in te doli iudicium dari debeat, placuit de dolo actionem non dari, quia alio modo mihi succurri potest: nam ex integro agere possum et si obiciatur exceptio rei iudicatae, replicatione iure uti potero.
Dig. 4. 3. 26
Gaius 4 ad ed. provinc.
In heredem eatenus daturum se eam actionem proconsul pollicetur, quatenus ad eum pervenerit, id est quatenus ex ea re locupletior ad eum hereditas venerit.
Dig. 4. 3. 27
Paulus 11 ad ed.
Dolove malo eius factum est, quo minus pervenerit.
Dig. 4. 3. 28
Gaius 4 ad ed. provinc.
Itaque si accepto lata sit tibi pecunia, omnimodo cum herede tuo agetur. at si res tibi tradita sit, si quidem mortuo te ea res extitit, agetur cum herede tuo, si minus, non agetur. sed utique in heredem perpetuo dabitur, quia non debet lucrari ex alieno damno. cui conveniens est, ut et in ipso, qui dolo commiserit, in id quod locupletior esset perpetuo danda sit in factum actio.
Dig. 4. 3. 29
Paulus 11 ad ed.
Sabinus putat calculi ratione potius quam maleficii heredem conveniri, denique famosum non fieri: ideoque in perpetuum teneri oportere.
Dig. 4. 3. 30
Ulpianus 11 ad ed.
Neque causae cognitio in heredis persona erit necessaria.
Dig. 4. 3. 31
Proculus 2 epist.
Cum quis persuaserit familiae meae, ut de possessione decedat, possessio quidem non amittitur, sed de dolo malo iudicium in eum competit, si quid damni mihi accesserit.