Latin
Book 5, lines 5.1.286-5.1.310
Justinian, Digesta 5.1.286-310
Not analysed yet
Tam ex contractibus quam ex delictis in filium familias competit actio: sed mortuo filio post litis contestationem transfertur iudicium in patrem dumtaxat de peculio et quod in rem eius versum est. certe si quasi procurator alicuius filius familias iudicium acceperit, mortuo eo in eum quem defenderit transactio vel iudicati datur.
Dig. 5. 1. 58
Paulus 13 ad sab.
Iudicium solvitur vetante eo qui iudicare iusserat, vel etiam eo qui maius imperium in eadem iurisdictione habet, vel etiam si ipse iudex eiusdem imperii esse coeperit, cuius erat qui iudicare iussit.
Dig. 5. 1. 59
Ulpianus 51 ad sab.
Si locus in iubendo iudicare non est comprehensus, videtur eo loco iudicare iussisse quo solet iudicari, sine incommodo litigantium.
Dig. 5. 1. 60
Paulus 14 ad sab.
Mortuo iudice quod eum iudicare oportuerat idem eum qui subditus est sequi oportet.
Dig. 5. 1. 61pr.
Ulpianus 26 ad ed.
Solemus quidem dicere id venire in iudicium, de quo actum est inter litigantes: sed celsus ait periculose esse ex persona rei hoc metiri, qui semper ne condemnetur hoc dicet non convenisse. quid ergo? melius est dicere id venire in iudicium non de quo actum est ut veniret, sed id non venire, de quo nominatim actum est ne veniret.
Dig. 5. 1. 61. 1
Ulpianus 26 ad ed.
Latrunculator de re pecuniaria iudicare non potest.
Dig. 5. 1. 62
Ulpianus 39 ad ed.
Inter litigantes non aliter lis expediri potest, quam si alter petitor, alter possessor sit: esse enim debet qui onera petitoris sustineat et qui commodo possessoris fungatur.
Dig. 5. 1. 63
Ulpianus 49 ad ed.
Recte defendi hoc est iudicium accipere vel per se vel per alium, sed cum satisdatione: nec ille videtur defendi, qui quod iudicatum est non solvit.
Dig. 5. 1. 64pr.
Ulpianus 1 disp.
Non ab iudice doli aestimatio ex eo quod interest fit, sed ex eo quod in litem iuratur: denique et praedoni depositi et commodati ob eam causam competere actionem non dubitatur.