Latin
Book 5, lines 5.1.970-5.1.996
Justinian, Digesta 5.1.970-996
Not analysed yet
Dig. 5. 3. 31. 1
Ulpianus 15 ad ed.
Sed si ipsi aliquid praedoni debebatur, hoc deducere non debebit: maxime si id fuit debitum, quod natura debebatur. quid tamen si expediebat petitori id debitum esse dissolutum propter poenam vel aliam causam? potest dici ipsum sibi vel solvisse vel debuisse solvere.
Dig. 5. 3. 31. 2
Ulpianus 15 ad ed.
Iustus autem possessor dubio procul debebit deducere, quod sibi debetur.
Dig. 5. 3. 31. 3
Ulpianus 15 ad ed.
Sicut autem sumptum quem fecit deducit, ita si facere debuit nec fecit, culpae huius reddat rationem, nisi bonae fidei possessor est: tunc enim, quia quasi suam rem neglexit, nulli querellae subiectus est ante petitam hereditatem: postea vero et ipse praedo est.
Dig. 5. 3. 31. 4
Ulpianus 15 ad ed.
Illud plane praedoni imputari non potest, cur passus est debitores liberari et pauperiores fieri et non eos convenit, cum actionem non habuerit.
Dig. 5. 3. 31. 5
Ulpianus 15 ad ed.
Quod autem possessori solutum est an restituere debeat, videamus: et si bonae fidei possessor fuit sive non, debere restituere placet, et quidem si restituerit, ut cassius scribit et iulianus libro sexto, liberari ipso iure debitores.
Dig. 5. 3. 32
Paulus 20 ad ed.
Per servum adquisitae res heredi restituendae sunt: quod procedit in hereditate liberti et cum de inofficioso agitur, cum interim in bonis esset heredis:
Dig. 5. 3. 33pr.
Ulpianus 15 ad ed.
Nisi ex re heredis scripti stipulatus sit.
Dig. 5. 3. 33. 1
Ulpianus 15 ad ed.
Iulianus scribit, si hominem possessor distraxerit, si quidem non necessarium hereditati, petitione hereditatis pretium praestaturum: imputaretur enim ei, si non distraxisset: quod si necessarium hereditati, si quidem vivit, ipsum praestandum, si decesserit, fortassis nec pretium: sed non passurum iudicem qui cognoscit possessorem pretium lucrari scribit, et verius est.
Dig. 5. 3. 34pr.
Paulus 20 ad ed.
Filii familias militis puto peti posse hereditatem ex testamento nobis obvenientem.