Latin
Book 6, lines 6.1.498-6.1.534
Justinian, Digesta 6.1.498-534
Not analysed yet
Idem adicit et si statuae emptae partes recisae petantur, similem actionem proficere.
Dig. 6. 2. 11. 9
Ulpianus 16 ad ed.
Idem scribit, si aream emero et insulam in ea aedificavero, recte me publiciana usurum.
Dig. 6. 2. 11. 10
Ulpianus 16 ad ed.
Item, inquit, si insulam emi et ad aream ea pervenit, aeque potero uti publiciana.
Dig. 6. 2. 12pr.
Paulus 19 ad ed.
Cum sponsus sponsae servum donasset eumque in dotem accepisset ante usucapionem, rescriptum est a divo pio divortio facto restituendum esse servum: nam valuisse donationem inter sponsum et sponsam. dabitur ergo et possidenti exceptio et amissa possessione publiciana, sive extraneus sive donator possideat.
Dig. 6. 2. 12. 1
Paulus 19 ad ed.
Is cui ex trebelliano hereditas restituta est, etiamsi non fuerit nactus possessionem, uti potest publiciana.
Dig. 6. 2. 12. 2
Paulus 19 ad ed.
In vectigalibus et in aliis praediis, quae usucapi non possunt, publiciana competit, si forte bona fide mihi tradita est.
Dig. 6. 2. 12. 3
Paulus 19 ad ed.
Idem est et si superficiariam insulam a non domino bona fide emero.
Dig. 6. 2. 12. 4
Paulus 19 ad ed.
Si res talis sit, ut eam lex aut constitutio alienari prohibeat, eo casu publiciana non competit, quia his casibus neminem praetor tuetur, ne contra leges faciat.
Dig. 6. 2. 12. 5
Paulus 19 ad ed.
Publiciana actionem etiam de infante servo nondum anniculo uti possumus.
Dig. 6. 2. 12. 6
Paulus 19 ad ed.
Si pro parte quis rem petere vult, publiciana actione uti potest.
Dig. 6. 2. 12. 7
Paulus 19 ad ed.
Sed etiam is, qui momento possedit, recte hac actione experiretur.
Dig. 6. 2. 13pr.
Gaius 7 ad ed. provinc.
Quaecumque sunt iustae causae adquirendarum rerum, si ex his causis nacti res amiserimus, dabitur nobis earum rerum persequendarum gratia haec actio.
Dig. 6. 2. 13. 1
Gaius 7 ad ed. provinc.
Interdum quibusdam nec ex iustis possessionibus competit publicianum iudicium: namque pigneraticiae et precariae possessiones iustae sunt, sed ex his non solet competere tale iudicium, illa scilicet ratione, quia neque creditor neque is qui precario rogavit eo animo nanciscitur possessionem, ut credat se dominum esse.