Latin
Book 9, lines 9.1.515-9.1.549
Justinian, Digesta 9.1.515-549
Not analysed yet
Dig. 9. 2. 44pr.
Ulpianus 42 ad sab.
In lege aquilia et levissima culpa venit.
Dig. 9. 2. 44. 1
Ulpianus 42 ad sab.
Quotiens sciente domino servus vulnerat vel occidit, aquilia dominum teneri dubium non est.
Dig. 9. 2. 45pr.
Paulus 10 ad sab.
Scientiam hic pro patientia accipimus, ut qui prohibere potuit teneatur, si non fecerit.
Dig. 9. 2. 45. 1
Paulus 10 ad sab.
Lege aquilia agi potest et sanato vulnerato servo.
Dig. 9. 2. 45. 2
Paulus 10 ad sab.
Si meum servum, cum liberum putares, occideris, lege aquilia teneberis.
Dig. 9. 2. 45. 3
Paulus 10 ad sab.
Cum stramenta ardentia transilirent duo, concurrerunt amboque ceciderunt et alter flamma consumptus est: nihil eo nomine potest ^^agi, si non intellegitur, uter ab utro eversus sit.
Dig. 9. 2. 45. 4
Paulus 10 ad sab.
Qui, cum aliter tueri se non possent, damni culpam dederint, innoxii sunt: vim enim vi defendere omnes leges omniaque iura permittunt. sed si defendendi mei causa lapidem in adversarium misero, sed non eum, sed praetereuntem percussero, tenebor lege aquilia: illum enim solum qui vim infert ferire conceditur, et hoc, si tuendi dumtaxat, non etiam ulciscendi causa factum sit.
Dig. 9. 2. 45. 5
Paulus 10 ad sab.
Qui idoneum parietem sustulit, damni iniuria domino eius tenetur.
Dig. 9. 2. 46
Ulpianus 50 ad sab.
Si vulnerato servo lege aquilia actum sit, postea mortuo ex eo vulnere agi lege aquilia nihilo minus potest.
Dig. 9. 2. 47
Iulianus 86 Dig.
Sed si priore iudicio aestimatione facta, postea mortuo servo, de occiso agere dominus instituerit, exceptione doli mali opposita compelletur, ut ex utroque iudicio nihil amplius consequatur, quam consequi deberet, si initio de occiso homine egisset.
Dig. 9. 2. 48
Paulus 39 ad ed.
Si servus ante aditam hereditatem damnum in re hereditaria dederit et liber factus in ea re damnum det, utraque actione tenebitur, quia alterius et alterius facti hae res sunt.
Dig. 9. 2. 49pr.
Ulpianus 9 disp.