Latin · ~9 min
Lines 1.1-1.39
Justinian, Liber XLI 1.1-39
Not analysed yet
LIBER UN-ET-QUADRAGESIMUS
Dig. 41. 1. 0. De adquirendo rerum dominio.
Dig. 41. 2. 0. De adquirenda vel amittenda possessione.
Dig. 41. 3. 0. De usurpationibus et usucapionibus.
Dig. 41. 4. 0. Pro emptore.
Dig. 41. 5. 0. Pro herede vel pro possessore.
Dig. 41. 6. 0. Pro donato.
Dig. 41. 7. 0. Pro derelicto.
Dig. 41. 8. 0. Pro legato.
Dig. 41. 9. 0. Pro dote.
Dig. 41. 10. 0. Pro suo.
Dig. 41. 1. 0. De adquirendo rerum dominio.
Dig. 41. 1. 1pr.
Gaius 2 rer. cott.
Quarundam rerum dominium nanciscimur iure gentium, quod ratione naturali inter omnes homines peraeque servatur, quarundam iure civili, id est iure proprio civitatis nostrae. et quia antiquius ius gentium cum ipso genere humano proditum est, opus est, ut de hoc prius referendum sit.
Dig. 41. 1. 1. 1
Gaius 2 rer. cott.
Omnia igitur animalia, quae terra mari caelo capiuntur, id est ferae bestiae et volucres pisces, capientium fiunt:
Dig. 41. 1. 2
Florus 6 inst.
Vel quae ex his apud nos sunt edita.
Dig. 41. 1. 3pr.
Gaius 2 rer. cott.
Quod enim nullius est, id ratione naturali occupanti conceditur.
Dig. 41. 1. 3. 1
Gaius 2 rer. cott.
Nec interest quod ad feras bestias et volucres, utrum in suo fundo quisque capiat an in alieno. plane qui in alienum fundum ingreditur venandi aucupandive gratia, potest a domino, si is providerit, iure prohiberi ne ingrederetur.
Dig. 41. 1. 3. 2
Gaius 2 rer. cott.
Quidquid autem eorum ceperimus, eo usque nostrum esse intellegitur, donec nostra custodia coercetur: cum vero evaserit custodiam nostram et in naturalem libertatem se receperit, nostrum esse desinit et rursus occupantis fit:
Dig. 41. 1. 4
Florus 6 inst.
Nisi si mansuefacta emitti ac reverti solita sunt.
Dig. 41. 1. 5pr.
Gaius 2 rer. cott.
Naturalem autem libertatem recipere intellegitur, cum vel oculos nostros effugerit vel ita sit in conspectu nostro, ut difficilis sit eius persecutio.
Dig. 41. 1. 5. 1
Gaius 2 rer. cott.
Illud quaesitum est, an fera bestia, quae ita vulnerata sit, ut capi possit, statim nostra esse intellegatur. trebatio placuit statim nostram esse et eo usque nostram videri, donec eam persequamur, quod si desierimus eam persequi, desinere nostram esse et rursus fieri occupantis: itaque si per hoc tempus, quo eam persequimur, alius eam ceperit eo animo, ut ipse lucrifaceret, furtum videri nobis eum commisisse. plerique non aliter putaverunt eam nostram esse, quam si eam ceperimus, quia multa accidere possunt, ut eam non capiamus: quod verius est.